მიხეილ ლერმონტოვი - დავცილდით, მაგრამ შენს სურათს კიდევ...


დავცილდით, მაგრამ შენს სურათს კიდევ
მკერდით ვატარებ, ვით გამკრთალ აჩრდილს
რჩეული წლების, არსებობ ვიდრე, 
სულს მიანიჭებ სიხარულს ნამდვილს.

გადაცემულმა სხვა ვნების ღადარს,
ვერ გადგიყვარე მზევ, სულის ერთავ,
ვით მადლი სცხია მიგდებულ საყდარს
და დამხობილ კერპს კვლავ ჩავთვლით ღმერთად.

18 ოქტომბერი, წმ. გრიგოლ ხანძთელის ხს. დღე, 2025 წ.


Михаил Лермонтов - Расстались мы, но твой портрет


Расстались мы, но твой портрет
Я на груди моей храню:
Как бледный призрак лучших лет,
Он душу радует мою.

И, новым преданный страстям,
Я разлюбить его не мог:
Так храм оставленный — всё храм,
Кумир поверженный — всё бог!

1837

Стихотворение обращено к Е. А. Сушковой.