მიტევებას თავის აქვს თავსთუმალი,
მე სამყარო ამბად ასე მიომია,
ადუღდა და გადმოვიდა სადუღარი,
მძიმე კაცი მძიმე სიტყვა სიონია,
ეს სამყარო ასე მშვიდი დასაბამი,
უერთდება გარიჟრაჟის ირონია,
გზები ისევ გზანი ხიდის გასაბამი,
სიტყვა ისევ სიტყვა მყისვე სიონია,
ახლა ბგერებს დაებადათ ანიბანი,
თუ გასხვლა და გარდამოსვლა გავიარე,
ეს სიხარბე ჩახერგილი ნამიანი,
და წლებია ასე როგორ ავიარე
მე მესმოდა ამბის ასე გაორება,
ავიარე გასავალი სიონისა,
კამათლების ამბის იქით გაგორება,
გარდამოსვლა ამბის არა რიონისა...

თ.გუბელიძე