ლეილა აბაშიძის გახსენება


მიყვარს ფილმების ყურება,
ვით ჩემი სადილ-სამხარი...
ხან მზევინარი მაოცებს,
ხან კიდევ ვარდისახარი.

ისევ ვუყურებ ,,ჭრიჭინას“,
თან ცხვება ლექსი ახალი,
მე მაინც მზევინარი და
მირჩევნის ვარდისახარი.

მხიბლავს ,,შეხვედრა წარსულთან“,
აკიას შეყრა ნინოსთან,
ისე უყვარდა ექიმი,
ვით მარგარიტა - ფიროსმანს.

თუმც არასოდეს მქონია
შეხება მხატვრულ კინოსთან,
ერთ როლს მეც ვითამაშებდი,
თუნდაც მკლავმოჭრილ დიდოსტატს.

ვიხსენებ სულმნათ ლეილას,
გულიც მარტოდენ ღვინოს სვამს...
მას ისე არ დავივიწყებთ,
როგორც გრანელს და ფიროსმანს!


ოთარ რურუა

2026