ჩამოვიღვენთე, როგორც სანთელი,
მელის ოშკი და მელის ხახული...
სიზმარში მლოცავს გრიგოლ ხანძთელი -
დედასამშობლოს მოჭირნახულე.

ისევ ჩამოწვა შავი ნისლი და
დრო ისევ გადის სიმწუხარეში...
მე არსად წავალ ჩემი მიწიდან,
ყველაფერი მაქვს მშობელ მხარეში.

მსურს მოვილოცო ტაო-კლარჯეთი,
სალოცავების მადლით ავივსო...
როცა მოვკვდები, მჯერა: დავრჩები
ამ ქვეყნის გულში სამარადისოდ.

ოთარ რურუა

2026