გაუხედნავი  მოთმინებით
    წუთიერად გარინდებულს,
    გამირბის ფიქრი
    გზააბნეულ ქცევებისაკენ!
    ვიხსენებ-მთვლემარ სიამაყეს
    როგორ აენთო ყაყაჩოსფრად
                        ყვრიმალები
  და ავტორიტეტს იმფერივე
  ნაკაწრები ჩამოაწვეთა!..
  ...მოგვიანებით გაჩნდა გრძნობა
  რაღაც უცნობი,
  კმაყოფისა და სინანულის
  ნაზავ-ნარევი!..
  ...წყენა ნასვამი სიამაყე,
  შავ-წითელა ნაკაწრებით
  გულშეღონებულ ავტორიტეტს,
  სალბუნად ადებს
  ყაყაჩოს ფურცლებს,
  რომელიც ტკივილს ხან ახანძრებს,
  ხანაც აყუჩებს!..
  ...გაუხედნავი მოთმინებით
  წუთიერად გარინდებულს,
  გამირბის ფიქრი
  გზააბნეულ ქცევებისაკენ!