წვიმაა.
თბილა.
ნახევრად შიშველ სხეულს
ფარავს საბანი.
ჩამომდღაბნია თეთრ სახეზე
თვალის ფანქარი.
დეპრესიულად დამხატავდა
ალბათ მხატვარი.
არადა წეღან ძველ სიყვარულს
სილა გავარტყი.
(ისედაც ბევრი დრო დავყავი ამდენ ნაგავში)
სხვა რამე მინდა!
შეგრძნება-უცხო!
ახლისათვის ამბოხებულ
ფიქრთა ღაღადი,
ძველის დაგმობის სურვილი
და თეთრი ქაღალდი.
-სხვა სტრიქონებს კი
ხვალ გავრითმავ,
ძილს თუ დამაცდის
წვიმის წვეთების ხმა დიდ ქალაქში.