სიკეთე,ბოროტება რა მნიშვნელობა აქვს მე ხომ ადამიანი ვარ ყველაზე პარადოქსული ქმნილება დედამიწაზე.გამალებით ვანადგურებ იმას რაც მიყვარს.მე ხომ ყოველთვის მაქვს უკეთესის იმედი.დამპალი იმედი რომ ყველაფერი კარგად იქნება თუ ეს ჩემი ქვეცნობიერის ბოროტი ხუმრობაა?რათა უფრო დავიტანჯო რადგან ყველაზე მეტად საკუთარი თავი მძულს. .ეშმაკიც კი ჩემი შექმნილია რათა შემეძლოს ჩემს მიერ ჩადენილი ბოროტება ვინმეს გადავაბრალო.როცა ჩემს მიერ განვლილ გზას გადავხედავ რომელიც მოფენილია დამსხვრეული ოცნებებით,გაცრუებული იმედებით,გახრწნილი გვამებით,დაგლეჯილი სხეულებით რომლებიც სასოწარკვეთილნი კივიან,კბილებს აღრჭიალებენ ტკივილისაგან და შველას ითხოვენ,უბრალოდ ხელს ჩავიქნევ და ვიტყვი რომ ეს ყოფილა უფლის ნება ანუ ბედი.ხოლო ის კი მავიწყდება რომ ჩემი მომავალი მხოლოდ ცნობილი იყო და არა განსაზღვრული.რელიგია,სიყვარული,ერთგულება,მეგობრობა...ამ ცარიელ სიტყვებს ამოფარებული ვგლეჯ ჩემი მოდგმის ხორცს,მატლებს საზრდოს  ვაძლევთ გაყინული,სისხლისაგან დაცლილი გვამების სახით.თვალებში ჩაგხედავ,სიყვარულში გამოგიტყდები,მაგრამ არასდროს მოგაშორებ თვალს იმისათვის რომ არ გამომეპაროს როდის შებრუნდები ჩემსკენ ზურგით რათა მთელი მონდომებით ჩაგარჭო დანა და რაც შეიძლება დიდი ტკივილი მოგაყენო მანამ სანამ მოკვდები.ბოლოს საკუთარ თავს დავარწმუნებ რომ ყველაფერი რიგზეა,რომ ყველა ბოროტება რომელიც ჩავიდინე მოვინანიე.თავს მოვიტყუებ,სხვასაც მოვატყუებ და შემდეგ როცა გახრწნილი სხეულის სუნს ქარი წაიღებს და ჩემს მიერ ჩადენილ სიბოროტეს დრო მტვრად გადააქცევს ყველაფერს ახლიდან დავიწყებ...