ჩანს სილუეტი-
-წვიმაში ქოლგით,
და საზღვრის იქით-
-მე იგი მიყვარს...
ბოლო არ უჩანს
ჩვენს უხმო ლოდინს
და ხელოვნურად
აღმართულ  ტიხარს.
გთხოვ,
გევედრები,
შენ თვითონ მოდი,
ნუ მიმატოვებ
ძვირფასო დიდხანს,
აჟღერებული ამდენი
ნოტის,
რიცხვის,
ხმის,
ფერის
და ბგერის მიღმა...