და მაინც გვიან გაზაფხულზე მინდოდა მეთქვა,
რომ, მოვეფერე ვაშლის ახლად დაბერილ კვირტებს,
რომ, ნება-ნება შევუმშრალე ცრემლები ვაზებს,
რომ, შევისუნთქე მიწის სუნი და შავი სითბო_
შენ იყავ ჩემთან.
* * *
მომენატრა აქაურობა და ისევ მოვედი :)

ქალაქის ვიწრო, ბნელ ქუჩებში ხეტიალისას
შენ შეგეფეთე_გვიან გაზაფხულს...
+++++

ახლა იცი რას ვიზამ ბერეთელო???ავდგები და გავალ საიტიდან,მე ამდემ გულისღელვას ვეღარ გავუძლებ :) :) :)

უძლიერესი ლექსია:)

და მაინც გვიან გაზაფხულზე მინდოდა მეთქვა,
რომ, მოვეფერე ვაშლის ახლად დაბერილ კვირტებს,
რომ, ნება-ნება შევუმშრალე ცრემლები ვაზებს,
რომ, შევისუნთქე მიწის სუნი და შავი სითბო_
შენ იყავ ჩემთან.

მე მგონი ამ წუთას მართლა არ ვიცი რა დაგიწერო...
უბრალოდ ბევრ სითბოს დავტოვებ...

ქალაქის ვიწრო, ბნელ ქუჩებში ხეტიალისას
შენ შეგეფეთე_გვიან გაზაფხულს...


უთბილესი......:)

ისევ სითბო, ბევრი სითბო...

მშვენიერია!!!

შარმან...............555555555555

ან ეს ხმოვნები ნახე, როგორ უგულოდ ყრია,
როგორც ხურდა მათხოვრის ქუდში...
ნუ,არ ვიცი რა უნდა ვთქვა...მომწონს უგონოდ(მგონი ეს)

ჩემი საყვარელი პოეტიი :)

"ნება-ნება შევუმშრალე ცრემლები ვაზებს." -  ძალიან ლამაზია

5555

პოეტი

გეტყობა მუშაობა გეზარება გაურბიხარ სოფლის სახნავ სათეს პერიოდს.
ამ სიამოვნებას ნუ კარგავ შრომით მოპოვებული აზრი არ იკარგება არც დროში და აააარც გაზაფხულზე

სენ, როცა გკითხულობ მხოლოდ მაშინ მგონია, რომ მიყვარს ის რასაც თვალით აღვიქვამ, თურმე ლამაზია, თურმე :)

ისე ამ ბავშვზე უკვე სერიოზულად ვღელავ
მივიდა ნეტა საერთოდ სახლში იმ დღეს??
თუ იცით ვინმემ ნომერი დაუმესიჯეთ ან დაურეკეთ ან რამე ქენით და გამაგებინეთ
დაიკარგა და დაიკარგა
შინმოუსვლელია თუ რა ჭირს?:(

არც კი ვიცი რა ვთქვა..
ძალიან...

5...

აი ეს ლექსი რომ წაიკითხე ხო იცი საიდან მომინდა გადმოხტომა,
უმაგრასი ხარ და ისეთი ლამაზი თვალებით და ლამაზი ღიმილით კითხულობ არ ვციი
ყველა სიტყვის დედა ვატირე ვერ ვიპოვე აქ სიტყვები უძლიერესი,ულამაზესი,და მასგავსი სიტყვები მეუბრალოვება.
ნუკ საოცრება იყო
და უფრო მეტი
გაკოცე
კარგი ადამიანი ხარ
უი როგორ საშინლად მომენატრე:(

ნუკრი მანჩი ვარ მომენატრე შვილო სად ხარ სადდდდდდდდდდდდ
მოდი რაააა
ნუკ:(( 5
უი აქ ანუკისაც მოუწერია
მომენატრე 5

ისევ შემოვბრუნდი, რომ წამეკითხა!

ეს გაზაფხულიც ისე გავიდა,
ვერ მოვეფერე ვაშლის ხეზე ფეხმძიმე კვირტებს,
ვერ შევუმშრალე ნება-ნება ცრემლები ვაზებს,
ვერ შევისუნთქე ახალმოხნული მიწის სუნი და შავი სითბო,_
ვერ მოვასწარი...
..............5

ბიჭო
ბიჭო
ბიჭო
5
უჭკვიანესო

მომენატრა ეს კაცი ვახ:)

"ეს გაზაფხულიც ისე გავიდა,
ვერ მოვეფერე ვაშლის ხეზე ფეხმძიმე კვირტებს,
ვერ შევუმშრალე ნება-ნება ცრემლები ვაზებს,
ვერ შევისუნთქე ახალმოხნული მიწის სუნი და შავი სითბო,_
ვერ მოვასწარი...
და გულდამწყდარი
ქალაქის ვიწრო, ბნელ ქუჩებში ხეტიალისას
შენ შეგეფეთე_გვიან გაზაფხულს..."



კარგი ხართ, თქვენი  ლექსებიანად!!!

წეღან წავიკითხე და...
მომეწონა შენი პროზაული გაზაფხული...

:)

არ ვიცი, ის მოგიწონებს თუ არა, მაგრამ მე კი ძალიან მომეწონა და ძალიან მელამაზა:) 5

,,ისე  გავიდა  ეს  გაზაფხული,  მე  ერთი  სიტყვაც  არ  მახსოვს შენი..."ლადო  ასათიანისაა,  ძალიან  მიყვარს...
არანაკლებ  ლამაზია:,,ეს გაზაფხულიც ისე გავიდა,
ვერ მოვეფერე ვაშლის ხეზე ფეხმძიმე კვირტებს..."
ესეც  უკვე  მიყვარს...:)

თითქოს არც ჰგავს შენს ლექსებს და ამავე დროს მთლიანად შენეულია ;) 5

ბერეთელი ''პროზაულადაც'' ბერეთელია:)

ან ეს ფოთლები ნახე, როგორ უგულოდ ყრია,
როგორც ხურდა მათხოვრის ქუდში...

5

სალამი ნუკრის! გკითხულობ და გკითხულობ შორიდან ძამიკო. ორივე გაგებით. გაიხარე შენ.

ვერ მოვეფერე ვაშლის ხეზე ფეხმძიმე კვირტებს,
აუ ძალიან კარგია:)გაიხარე:)5

ბერეთელოოოოოო!
ხალასი ნიჭის პატრონი ხარ და ფერადი ლექსების ავტორი, ჩემი უსაყვარლესი ავტორი
      ;;)    5

ვააააი!
ნუკრი ასეთი პირველად გნახე :)
შემოგევლე შენ, ყოვლმხრივ ნიჭიერო!

ძალიან  ლამაზია  :)  5

***
მოდის და მიდის გაზაფხული,
მოდის და მიდის...
და არასოდეს გვეკითხება -
საით წავიდეს,
თვალს ვერ შეასწრებ ,
ვიწრო ქუჩით გაგეპარება,
ტყემალი როცა
დროზე ადრე დაიყვავილებს....
ეჰა, შესდექი ,გაზაფხულო,
ყური მათხოვე ,
ჯერ შენი წყვილი ყვავილობა
ჩასავლელია,
დარჩი და სულში ალუბლები
შემომათოვე...
და ნუღარ მეტყვი ,
ყვავილები რა სათქმელია....
დაგიმახსოვრებ
ასე თბილს და ასე ჟინიანს,
ასე გელოდი...
უკვე კარი გამომიხურე...
მე შენი გზები ვერ ვისწავლე,
ჰოდა სარკმელთან
ვზივარ და როცა იპარები,
ჩუმად გიყურებ. :)
ეს ჩემი ლექსი არ არის, ცირა ბარბაქაძის ლექსია, მაგრამ ძალიან მიყვარს . ნუკრი შენმა ლექსმაც ეს ლექსი ამომიტივტივა ... ვაშლის ხეზე ფეხმძიმე კვირტები ხომ საოცარია საერთოდ :)
ჩემი ფანჯრის წინ ტყემლის ხე დგას და როდის დასცვივდა თეთრი ყვავილი, თითქოს ყოველდღე ვაკვირდებოდი, მაგრამ ვერ გავიგე ...რამდენი ვიბოდიალე, გაზაფხული ჩემი სტიქიაა და მეპატიება ;)

ეს გაზაფხულიც ისე გავიდა,
ვერ მოვეფერე ვაშლის ხეზე ფეხმძიმე კვირტებს,
ვერ შევუმშრალე ნება-ნება ცრემლები ვაზებს,
ვერ შევისუნთქე ახალმოხნული მიწის სუნი და შავი სითბო,_
ვერ მოვასწარი...
და გულდამწყდარი
ქალაქის ვიწრო, ბნელ ქუჩებში ხეტიალისას
შენ შეგეფეთე_გვიან გაზაფხულს...


ნუკრი, ვეღარაფერს გეუბნები... სიტყვები გამომელია ნეტა? არა! განმეორება გამომდის!
მიყვარხარ, ბავშვო, შენი ლექსებიანად!!!
5

გაუმარჯოს გაზაფხულს !თუნდაც გვიანს

ნუკრი ბერეტელს მოწონების დასტური:))

ბევრი გაზაფხულია წინ კიდევ :)

მოგიწონებს ბერეთელო...კი კი:)

ძალიან კარგია :)

;;):-* ვინც არ მოგიწონოს  იმის ასე და ისეე.....!;)

ნახე, როგორ უგულოდ ყრია..

ვინ არ მოგიწონებს ამ ლექსს? :)

ეს გაზაფხულიც ისე გავიდა,
ვერ მოვეფერე ვაშლის ხეზე ფეხმძიმე კვირტებს,
ვერ შევუმშრალე ნება-ნება ცრემლები ვაზებს,
ვერ შევისუნთქე ახალმოხნული მიწის სუნი და შავი სითბო...

რა ფაქიზი სული გაქვს ბერეთელო :)