მე თუ მოვკვდი შენ გედება ჩემი ცოდვა,
თუ ვიცოცხლე გადამარჩენს შენი ლოცვა.
თუ გიყვარვარ საბოლოოდ დარჩი ჩემთან,
მე სიცოცხლე თუ მწყურია მხოლოდ შენთან.

ნუ გათელავ ამ პატარა ნატიფ გრძნობას!
ნუ ჩაიდენ კიდევ ერთხელ ამ დიდ ცოდვას!
ნუ იფიქრებ თუ რა გველის ხვალინდელ დღეს,
ჯერ ვიზრუნოთ იმაზე თუ წინ რა გვიდევს!

იქნებ მართლა იმ ცოდვებზე გვტანჯავს ღმერთი.
ამ ფიქრებში ლექსი მოვრჩი კიდევ ერთი.
მე უშენოდ ვერ ვიცოცხლებ, თავს მოვიკლავ,
იმედია ჩემს საფლავზე ვარდს მოიტან.

ჩემს საფლავზე ერთხელ მაინც თუ მოხვედი,
ჩამომძახე და მითხარი! მე მოვედი.
თუ მოხვედი ბავშვით ხელში შენ ლამაზად,
შთააგონე და უთხარი მას ამაყად!

აქ რომ ძინავს პაწაწინა ის მამაა.
მან თუ გკითხოს -თუ მამაა მაშ სადაა,
უპასუხე! ის ცაშია და ჩვენ გვიცავს
და თუ ვინმე გვაწყენინებს ის დაგვიცავს.

ამ სიტყვებით საბოლოოდ შემოგფიცავ,
რომ მიყვარხარ შენს საყვარელ სახელს ვფიცავ.
მე მწყურია კიდევ ბევრი რომ დავწერო
და ორივეს ამ სიტყვებით მოგეფეროთ.

მივდივარ და მივუყვები ჩემს შარა-გზას,
ვიმედოვნებ, რომ მოვხვდები სამოთხეში.
საბოლოოდ გადავხედავ კამ-კამა ცას.
ალბათ ხსოვნით ვისადგურებ თქვენს გულებში.



    ავტ:    გ.  სესიკელაშვილი