albat, tviton grdznoba, romlitac leqsia dawerili, dedebma unda gaigon. me ar var mshobeli, amitom bolomde ver chagwvdit. tviton leqsi lamazia. " ken gu ru" originaluri iyo :)

მდაა... კარგია სხვის თვალში ბეწვის ძებნა... ლალის კომენტარებს ეხება ეს

მიშა მაგარიაააა !!!! :))
;;) ისე...ლელას "მკვდრადშობილი " ლექსებიც მომეწონა ;) ნუ, ფრაზას ვგულისხმობ რა თქმა უნდაა :)

ლექსს კი 5-იანი :) რატომაც არაა? ;;) კენ გუ რუ :)

გაიხარეთ , ილტოსპირელო!
არაჩვეულებრივია.გადავაკოპირე.

ცხელი ომია საიტზე,
ლამის დაინგრეს პორტალი,
მიათამაშებს ქარივე
ერთჟამად ქარის მოტანილს,
შეყრილან მეტოქეებად
ქალები ტანით ტოტანი!
ერკინებიან ერთმანეთს
როგორც ვაცები ბოტანი!
ჩხუბის არსი კი ის არის,
ყურს საით იბამს ქოთანი
და სწორად ამას ვინ შვრება,
ავთანდილი თუ ოთარი!
ორი აზრია, შევატყე,
თუ ილტოსპირელ გონთ არი:
იძახის ლელა კაპასად
ლექსების ღიად მბოდარი,
მდიდარი ფანტაზიითა,
ქალი მარადის მშფოთარი:
- ლექსს ზე-ნიჭები სჭირდება
და ღმერთის დანატოტარი,
ეს ნიჭი პირველადია,
როგორც თუშებში კოტარი,
ვინც ამ წესს პატივს არა სცემს,
თ ა ვ ი ს  ცეცხლზეა მომტარი!
დებორა პროფესორია,
ფიქალზე სიბრძნის მკოდარი,
ნასწავლი, განათლებული,
და ინტელექტზე მგოდარი,
სალექსო წეს-კანონების
შესაბამისად მწოდარი
და ამბობს ისიც თავისას
უმწიკვლო, შეუცოდარი:
- მხოლოდ დიდ ოსტატობითა
იწერებიან ოდანი,
პოეტსაც, ლექსსაც, ენასაც
აქვთ საკუთარნი მოდანი,
ამას კი შესწავლა უნდა,
რასაც შვრებიან ცოტანი,
ამიტომ ყველა ვინც ლექსს წერს,
თაფლის როდია მომტანი,
განსაკუთრებით მგოსანნი
უჩინონი და ლოთანი,
ადევნებულნი ცხოვრებას
ანუ გერები დროთანი!
ამათთან ერთი სხვაც არის,
ყველგან ინტრიგის მომტანი,
ხან მტრედი თეთრი მშვიდობის,
ხან არესულად მკოტარი,
ლალი დინჯი და ტკბილ-მწარე
ქართველთა სოფი როტარი!
ხან იქით ამბობს, ხან აქეთ
მასიურია, ტოტალი,
სუყველგან ცეცხლზე ნავთს ასხამს,
თან ცეცხლფარეშობს მბოტალი...
როდემდე-რა გაგრძელდება
პროცესი ნააბორტალი,
თვითრწმენით გენიოსების
ტლინკი და სალტო-მორტალი?..

ძალიან საინტერესო ახსნა იყო,
გმადლობთ

ქალბატონო ნინო თქვენ ჩემთვის და არა მხოლოდ ჩემთვის ბრძანდებით საკმაოდ კომპეტენტური ადამიანი.
და მხოლოდ მივესალმები იმას, რომ საკმაოდ ხშირად მართლა ბევრი საინტერესო და აუცილებელი ინფორმაცია მიმიღია თქვენი პოსტებიდან და კომენტარებიდან არა მხოლოდ მერე ,არამედ რამდენიმე საიტს.
ასევე შემიძლია მადლობით ავღნიშნო ის ფაქტი,რომ ნებისმიერს შეუძლია გკითხოთ რამე მისთვის საინტერესო ლიტერატურულ საკითხზე  და თქვენ ამომწურავ და პროფეიონალურ  პასუხს  გაცემთ.
ასევე მოხიბლული ვარ თქვენი საკმაოზე მეტი ინტელექტით და ერუდიციით.
თქვენ პროფესიონალი და მაღალი კლასის ლექსმცოდნე ბრძანდებით.
ხოლო მე მაქვს პრეტენზია რომ ვიყო ძ ადამიანის სულმდაბალი ბუნების
მაღალი კლასის მცოდნე. მოდით გავაანალიზოთ დეტალურად  .ლელამ  ძალიან კორექტულად დაიწყო საუბარი.''მე მაქვს პოეტური ხედვისა და აზროვნების თანდაყოლილი ნიჭი'' დაწერა მან ეს ფრაზა.
დავუშვათ რომ თქვენ თვლით რომ ლელას საერთოდ არ აქვს ეს ნიჭი ან ეს შეფასება ძალიან გაზვიადებულია,.კეთილშობილი ადამიანი გაატარებდა ლელას ამ ფრაზას.
თან მოდი გულახდილად ვთქვათ ,ლელა თქვენთან შედარებით დილეტანტია და ბევრ ასპექტში როგორც ლიტერატორი,როგორც პოეტესა მასზე გაცილებით მაღლა დგახართ.ანუ საკმაოდ დიდი უპირატესობა გაქვთ.ლელა რომ ყოფილიყო სიტყვაზე მანანა ჩიტიაშვილი,ლუბა ელიაშვილი და ამ ადამიანებს დაეწერათ ასეთი ფრაზა და თქვენ მათ ამ ფრაზას გამოხმაურებოდით ეს კიდევ მისაღები იქნებოდა.
ან გასაგები.
თქვენ რას უშვებით ამ უპირატესობას(თუმცა პირადად ჩემთვის ლელა განუზომლად მაღლა დგას ადამიანურ ასპექტში,ვიდრე თქვენ და ) იყენებთ და საკმაოდ  ადვილად ამოსაცნობი ირონიით პასუხობთ.
როცა უპირატესობას იყენებ შენზე სუსტთან ...მე მას ადამიანურ სიდამპლეს ვეძახი.
იცით იგივე ფრაზა,რომ დაეწერა სანათას ან მიხო მოსულიშვილს,თქვენ ასეთი კომენტარის დატოვებას ვერ გაბედავდით მათთან.
და ქალი,რომელმაც საიტზე სადაც არიან გიოა საჯაია,ლუბა ელიაშვილი,იყო მიხო მოსულიშვილი  და ბევრი კიდევ ...შემოფრიალდა და მეორე პოსტად დადო ის,რომ არ თვლის ამ საიტს  მისი მაღალი ყურადღების და დონის შესაფერისად....ის ქალი ეუბნება  ლელას მაღალ თვითშეფსებაზე:)



ქალბატონო ნინო თქვენ შეიძლება ლექსთმცოდნეობის პროფესორი ხართ აი მე კი ადამიანური სიდამპლის და გოთვრენობის (მომიტევეთ ამ სიტყვებისთვის საიტის წევრებო),უმორჩილესად მომიტევეთ) სულ უმცირესი,სულ პაწაწინა ,სულ უმნიშვნელო,ერთი წვეთის დამნახავიც კი  ვარ:)

ვარ ..
და ვხედავ...
ასე რომ ეს იაზვობა ჩემო ნინო სუსტი ნერვების მქონეთათვის შეინახეთ და იმათთვის ვისთვისაც თქვენ აკადემიური დიდებული ნინო დარბაისელი ბრძანდებით.
პირადად ჩემდამი ნებისმიერი ნეგატივი სეგიძლიათ დაწეროთ და დააფიქსიროთ,როცა მოგესურვებათ-მე ძალიან მახატია ასეთი რამეები.
მაგრამ არ მახატია-როცა ულამაზოდ და უღირსად ექცევიან ჩემს მეგობრებს.

ძალიან არ მახატია.
და შემიძლია მათი დაცვა!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ოი რა კარგად!!!!!!!!!!!!!

არ პატივისცემიტ.
მაგრამ კეთილი სურვილებით.
და მე მოვრჩი.
მადლობას გიხდით მოთმინებისთვის..

მარი ძვირფასო!
აბა დავუკვირდეთ: ერთი,გაბმული ხმაურია სუყველაფერი , რაც არ მანიშნებს,რომ სამალავი სადღაც ,ახლოა. ანდა საზრდოსკენ არ მიმახედებს..
საგანგებოდ მივეცი ამ ფრაგმენტს პროზის ფორმა,რომ შინაარსი უფრო მკაფიოდ გამოიკვეთოს.
ახლა შევეცდები, რამდენადაც შემიძლია,მარტივად ავხსნა.
უმბერტო ეკოსა და სხვა მკვლევართა აზრით,ადამიანი  მხოლოდ იმ ინფორმაციას (კოდს) ''გებულობს''გარემოდან, რის გასაგებადაც მზად არის, რაც  აინტერესებს. მაგალითად , თუ ეშინია,ყველაფერი საშიშად ეჩვენება. თუ შია,ყველაფერს  'მშიერის თვალით'' უყურებს და.ა.შ. დანარჩენი ინფორმაცია მისი მხრიდან '' გაგებას''( ანუ დე-კოდირებას) არ ექვემდებარება და  ხმაურად აღიქმება.

  ამ აზრს ძალზე უახლოვდება  (და ქრონოლოგიურად უსწრებს კიდეც  )  დიმიტრი უზნაძის  განწყობის თეორია.

სტროფის აზრია: ყველაფერი მხოლოდ იმდენად მაინტერესებს,იმდენად მესმის, რამდენადაც ჩემს განწყობას,მზაობას, ინტერესს (ამ შემთხვეევაში -გადარჩენის  ინსტიქტს)  ეპასუხება, დანარჩენი - ხმაურია,არ მესმის.

იქნებ ამასთანავე თქვენი მეგობრების  ნიკთა დაზუსტებული სიაც დაგერთოთ,რათა ვიცოდე ჩემი რეგლამენტის საზღვრები,ვიდრე ჩემთვის უცნობ პირთან ვირტუალში პოეზიისა და ლიტერატურის შესახებ მსჯელობას გადავწყვეტ.

პირადში უნდა მომეწერა წესით ეს .
მაგრამ იყოს ღია.
მე სიამოვნებით ვკითხულობ ხოლმე  თქვენს პროფესიონალურ კომენტარებს.რაც შეეხება  მეორე სახის კომეტარებს,სადაც ადამიანებისადმი აგდებული დამოკიდებულებაა ხოლმე -მე სულ მახატია:)მაგრამ როცა ვნახავ  რომელიმე ჩემი მეგობრისადმი ასეთ კომენტარს-დამერწმუნეთ ყოველთვის ვიპოვი სიტყვებს,რომ ამის გაკეთების სურვილი ჩემს მეგობრებთან მეორეჯერ აღარ გაგიჩნდეთ.
.......................................

მათეს დავეთანხმები...

ლექსს კი მართლა 5.

მხატვრული ექსპლიკაცია (ნეტავ სწორად ვთქვი??????)მახსოვს ამ ლექსის.

 

რა საყვარელი ხართ ქალბატონო ნინო.:)


ბესიკ ხარანაულთან სიტყვა გენიოსი არ ჭრის ყურს.
''ადამიანი -სამყაროა''.
საოცარი ადამიანი...ყველაზე მასშტაბური და ყველაზე დიდი პოეტი გალაკტიონის მერე ,თუმცა რაღაც ასპექტებში ან ნიუანსებში მასზე წინაც კი შეიძლება დავაყენოთ.


ქალბატონო ნინო მისი შემოქმედების  დონეს  რომ ვერ შეწვდებით ეს გასაგებია.
და სისულელეა ეს მოთხოვო ადამიანს.

ხარანაულის პიროვნება ადამიანური სიდიადის,კეთილშობილების,ღირსების სანიმუშო მაგალითია.

  აი ამ ყველაფრის სწავლა შეუძლებელია,ღირსება და კეთილშობილება ან აქვს ადამიანს ან არა,ვერ ისწავლი:)

მაგრამ ჭკვიანი ადამიანი ისწავლიდა მაგალითად მისგან  სულ ელემენტარულს მაინც-კოლეგებთან ურთიერთობას(ეს სულ უმარტივესი,ნული საფეხურია)და ''დალშე''  მერე თანდათან ...სხვა რამეებს:)
;)


წესით აქ უნდა დავმთავრო ეს კომენტარი და მაინც გავაგრძელებ...
თუ  ლელასადმი თქვენს კომენტარში  ცუდა და ფარული ირონია ჩანს ,ჩემს კომენტარში ნათლადაა ყველაფერი :)


''ქალბატონო'' ნინო 'პანასა და ხალოპის ურთიერთობა ''გასწავლეთ''.არ მეზარება მეორე გაკვეთილი-პანა მხოლოდ მის ტოლს და სწორს უყადრებს ხოლმე თავს.

და ნეტავ თქვენც ისე იცოდეთ თქვენი ადგილი,როგორც ლელა აფასებს ხოლმე თავის შესაძლებლობებს:)

თქვენი ანგელოზისებრი მოთმინება კი შესაშურია ქალბატონი ნინო:) მაგრამ მე არ მშურს..თავადაც  გამაჩნია:)



და არ შეგშურდეთ ლელასი- თქვენი თვითშეფასების კოეფიცინეტი ადამიანური წარმოდგენის ყველა ზღვარს ცილდება:)ეს დიდი ხანია ვიცით:)

ქალბატონო ნინო

ანდა საზრდოსკენ არ მიმახედებს..
მე მდედრი ვარ და
დედა ვარ და
სხვანაირად როგორ ვიქნები!

პრიქით არ უნდა იყოს? სწორედაც რომ საზროდსკენ არ უნდა იხედებოდეს თუ დედაა?

რა არის ახლა ეს... ლექსი ქვია ამას?

დაფიქრება ყველაფერზე შეიძლება...სამწუხაროდ მე მეტს ვეღარ დავპოსტავ აქ, 125 ქულა დამიჯდება :) ეს სიამოვნება და გემშვიდობებით კეთილი სურვილებით.

აზროვნებაზე - დავფიქრდებოდი.

თავდაჯერებული ვარ..... მე ვთქვი პოტური ხედვის და აზროვნების ნიჭითქო....:)) თორემ პოეტობამდის ბევრი მიკლია....ასე, რომ არაფერი მაქვს თქვენი შესაშური ქალბატონო ნინო :)

როგორ მშურს,ასეთი  თვითშეფასების კოეფიციენტი რომ გქონიათ, ლელა ძვირფასო!
ჩვენი დროის ერთ-ერთმა უპირველესმა პოეტმა ,ბესიკ ხარანაულმა კი თქვა, თავის ლექსში ''ჩემი საქმე კი ეჭვთან არის დაწყვილებულიო'',მაგრამ თქვენ ყურადღებას ნუ მიაქცევთ. ასე განაგრძეთ!

აქსიომა: ადამიანი საითაც გაეშურება, წარმატების შემთხვევაში,იქ მივა.

მე მაქვს პოეტური ხედვისა და აზროვნების თანდაყოლილი ნიჭი. ვისაც ეს ნიჭი არა აქვს, მან რაც არ უნდა წმინდა და დახვეწილი ქართულიც არ უნდა იცოდეს, ერთ პოეტურ მეტაფორას და შედარებას, ერთ ღირებულ სტროფს ვერ დაწერს... რაც ზემოთ ვთქვი, იმ ნიჭთან ერტად ენის ღრმად ცოდნა კიდევ ერთი ახალი ნიჭის შეძენას ნიშნავს, მაგრამ პირველი ორი ვერ ისწავლება, ენის სწავლა და მასში სულ უფრო ჩაღრმავება კი მთელი სიცოცხლის მანძილზე ხდება და მოკლე დროშიც ბევრი რამის სწავლა შეიძლება, თუ საგანგებოდ ამ მიმართულებით იმუშავებს ადამიანი. ლექსს რაღაც შინაგანი მუხტი აწერინებს ადამიანს და იგი იმდენად ძლიერია რომ უმუხტო ლექსს ვერანაირი პოეზიის ენა ვერ უშველის....ეს ჩემი აზრია რა თქმა უნდა...

კენ გუ რუ :)

ლექსის წერას  და საკუთარი განცდების გამოთქმას ვინ ვის დაუშლის, ლელა ძვირფასო, მაგრამ პოეტური ხელოვნება სულ სხვა რამაა.
      უამრავი ადამიანს ვიცნობ,პირადად მე, პოეტად რომ არის დაბადებული,მიუხედავად იმისა, ლექსებს წერს თუ არა,მაგრამ საკუთარი წრფელი, თუნდაც ყველაზე ამაღლებული  განცდების ქაღალდზე ან  ინტერნეტსაიტზე  გადატანა ჯერ კიდევ შორს არის იმისგან, რაც პოეზიას მოეთხოვება.
    არის ცხოვრების მომენტები,როცა ნებისმიერი ადამიანი გრძნობს პოეტურ აღმაფრენას. მათგან პოეტს ის გამოარჩევს,რომ შეუძლია  ეს ყველაფერი პოეზიის ენაზე გადაიტანოს, შეძლოს ესთეტიზაცია,  ესთეტიკური პრინციპები, წესები და მოთხოვნები  კი იცვლება  დროისა, ეპოქების მიხედვით.
    პოეზიის ენა ძალზე რთული ფენომენია.გულუბრყვილო ადამიანებს ჰგონიათ, რაკი ქართულად მეტყველებენ და ასე თუ ისე იციან ენა, უკვე პოეზიის ენასაც ფლობენ.
    ეს ცხადია,ასე არ არის.
ახლა ვჩქარობ.ჩვენი დიალოგი,თუ სურვილი გაქვთ,მოგვიანებით განვაგრძოთ.
   
     

საოცარია.....მეც არ შემიძლია რომ არ ვწერო, და ვწერ ყოველთვის როცა ვარ ამის  ხასიათზე, ხოდა ლექსს ყოველთვის ეტყობა ის სულიერი განწყობა რომელზეც ლექსის წერის დროს ვიყავი.... მაგრამ მე რომ ამ ლექსის წერა ერთი თვე გავაგრძელო იქ ჩემი სული უკვალოდ გაქრება.ესეიგი ლექსი უსულო და მკვდარი გამოვა. რისი თქმა  მინდოდა და მიმიხვდით ალბათ...აი სწორედ ეს არა აქვს  თქვენს ლექსებს. ანუ ისინი თავიდანვე მკვდრადშობილები იბადებიან, ეს ჩემი აზრია რა თქმა უნდა...:(

მაპატიეთ, ლელა ძვირფასო! დროის შესახებ პასუხი გამომრჩა .ე.წ. ''პრე პოემიდან'' საბოლოო სახის მიცემამდე დაახლოებით ოთხი თვე დამჭირდა.(ცხადია,შუალედებში სხვა საქმეებითაც ვიყავი დაკავებული).

ლელა ძვირფასო!
საწყენი არაფერია. სწორედაც რომ, პირიქით.
ეს არის კითხვა,რომელიც მუდმივად უნდა დაუსვას ნებისმიერმა შემოქმედმა საკუთარ თავს. ბუნებრივია,მეც ხშირად დამისვამს.პასუხიც არაეთგვაროვანი გამიცია. გულწრფელად რომ გითხრათ,არ ვიცი,რას ვუპასუხებ ამავე კითხვას ხვალ, დღეს კი დარწმუნებით შემიძლია ვთქვა:

ვწერ  იმიტომ,რომ არ შემიძლია,არ ვწერო.

ეგ ტექსტი ვნახე.... რამდენიხანი წერდით ამ ლექსს? და საერთოდ რატომ წერთ ლექსს ...არ გეწყინოთ და მართლა მაინტერესებს ....

ამის თქმა ძნელია, ლელა ძვირფასო! ლექსს მე დიდხანს ვწერ,სხვადასხვა განწყობების პირობებში. როცა ადრე ეს ლექსი დავდე.ექსპლიკაციაც ერთვოდა.ახლა ერთ-ერთი ანთოლოგიისთვის გადავაკოპირე და სურვილი გამიჩნდა,აქაც ახლიდან დამედო.
დუბლირება რომ არ გამომივიდეს, იქნებ  ჯერ  აქ  ადრე დადებული ტექსტი გენახათ.თუ პასუხს ვერ იპოვით კომენტარებში, ან არ დაგაკმაყოფილებთ,შემდგომ აქ განვაგრძოთ,კარგი?

:) საინტერესო იყო.

ლექსი არ მომეწონა და ერთ კითხვაზე მიპასუხეთ თუ შეიძლება; რა სულიერი განწყობა გქონდათ ამ ლექსს რომ წერდით და რისი თქმა გინდოდათ  ლექსით? უკაცრავად ორი გამოვიდა....;;)