ნაპირზე ლოდებად დაყრილან გულები,
ფეხით ნუ შედგებით, მე დაგემდურებით!
დიდები, პატარები, თლილები, მრუდები -
გულები, გულები, გულები, გულები...
ლიახვის ჩქერებით დანამულები,
წლების წინ კაცისგან გალახულები,
წყლისა და მზის ლოდინში განაბულები,
სიპი და ცივი ქვები - ნაადამგულები.
ჩვენი ხმამაღალით გაკვირვებულები
ადგილს ვერ იცვლიან, გზადაბნეულები,
ზათქის მოლოდინში სუნთქვაშეკრულები,
ათენ-აღამებენ დროსთან შებმულები.
ლიახვში ლოდებად ჩაყრილან გულები,
დიდები, პატარები, თლილები, მრუდები...
მე მათთან დავრჩები, მივეერთგულები,
თქვენ კი შინ დაბრუნდით, არ დაგემდურებით...