რა სიჩუმეა!
მარტო ფოთლები მახსენებენ, რომ ცოცხალი ვარ...
რა სიჩუმეა!
სახლი ძველია!
მამის ნათითურ-ნაკვალევი კი შერჩენია, მაგრამ -
ძველია!
ბევრი ხავსია!
ლამაზი კია, ხიჭუჭაა, ბევრჯერ კარგია,
მაგრამ კიბეზე ბევრი ხავსია!
ეს დღეც ნავსია!
მზემ კი მახარა,
ამ ტყემაც და იმ ჩანჩქერმაც ბავშვად მაქცია და...
მაინც მჯერა, მაინც ვყვირი -
ეს დღეც ნავსია!