წითელი სუნი


      წვიმის წვეთების ხმამ გამომაღვიძა.თვალები არ გამიხელია ,დანესტიანებული მიწის სუნი მეცა .ვიგრძენი გაზაფხული მოსულიყო,გაგრილებული ჰაერი სასიამოვნოდ მელამუნებოდა სახეზე.წვიმდა.ვგრძნობდი როგორ ეცემოდა მიწაზე თითოეული წვეთი ,როგორ ისრუტავდა მიწა როგორ იწოვდა წყალს თითქოს დიდი დაბერილი ნესტოებით ჰაერს        ისუნთქავსო.მესმოდა, როგორ ვარდებოდა წვეთი ერთი ფოთლიდან და კაპ მეორე ფოთოლზე მერე მესამეზე და მერე ეს წვეთი მიწაში უერთდებოდა ყველა იმ წვეთს რომლებიც ღრუბლებმა იტირეს. Kიდევ დიდხანს სწვდებოდა ჩემს სმენას წვეთების საამო ხმა და დიდხანს ვგრძნობდი ოხშივარ ასული დანეტიანებული მიწის სუნს. მერე მწვანეში აღმოვჩნდი ,დიდ მინდორზე.აქაც წვიმდა მე კი ვარდისფერი სარაფნით გავრბოდი შორს ,შორს ბოლოს კი გავჩერდი წითელი ყაყაჩოებით ჩაცმულ ველზე და მის სიწითლეში ჩავიძირე.სანამ ყაყაჩოების წითელი სუნი ჩემში შემოაღწევდა მანამ ვიწექი ასე.წვიმდა და წვიმის წვეთებს ჩემთან ყაყაჩოს ფურცლების წითელი გემო მოჰქონდათ .მერე ვიგრძენი ,როგორ გაარღვია ცეცხლისფერმა ბურთმა ნაცრისფერი ღრუბლები, როგო შემომხვია მდუღარე მკლავები ჩამიკრა მწველ გულში და ყაყაჩოსავით წითელი ტუჩებით, როგორ დამიკოცნა თვალები.
    წვეთმა გამომაღვიძა გარეთ დაბერილ ნიავს შემოყოლოდა და ჩემს ლოყაზე დასკუპებულიყო.ჰაერში კი ისევ ტრიალებდა წითელი ყაყაჩოების წითელი სუნი.