იელების ყვითელ ხანძარში
შენ შეგამჩნიე გულთეთრა ჩიტო,
მაგრამ ვერაფრით ვერ დავადგინე,
ვის უგალობდი...

* * *
ჩემს ბავშვობასთან წაგეყვანე,
სოფლის ბილიკო,
სასაფლაოსკენ როცა გარბიხარ...

* * *
ჩემი უძილო ღამეებიდან
შენს მარადიულ ძილამდე,
რამდენი გრძელი ზამთარია,
დედა!

* * *
რას მეტყვი, ცაო,
უხიფათო შენაც არა ხარ,
სამხრეთის ცაზე
წუხელ ძერამ გადაიფრინა...