შემოდგომის ქარი ისევ ახმაურდა,
თვით მკვლელობის გამომქონდა განაჩენი,
გამიმართლდა ახლა ერთი ვარაუდი,
რომ სიკვდილიც გცოდნია და გადარჩენაც.

სევდის კვალი წაეშალათ ნაძვის ტოტებს,
თბილისიდან მე ალპაბიც  შემიძვრია,
შენ სიკეთეც გცოდნია და სიბოროტეც,
მე კი მხოლოდ სიკეთე თუ შემიძლია.

დავბერდებით ერთმანეთის მიყოლებით,
ღამე არის უჯიშო და უნამუსო,
დაბრუნებაც გცოდნია და მიტოვებაც,
ტყუილებიც გცოდნია და უალერსოდ.

ნისლებია უფერო და გული მწყდება,
ღამეებიც ალბათ ფერებს შეიცვლიან,
სიყვარულიც გცოდნია და დავიწყებაც,
მე კი მხოლოდ სიყვარული შემიძლია..