თუმცა არაფერი მთავრდებოდა ამით.
მომდევნო დღე, გუშინდელის იყო
ანარეკლი.
არაფერი იცვლებოდა და კედელზე
გაკიდულ ბავშვობას დღეში ორჯერ,
დილით და საღამოს ვბანდით, გრილი წყლით.

მაინც  ისტორია იყო დაუსრულებელი...
შენ მე და ბავშვი, და აუსრულებელი
შეგრძნებები.

თუმცა არაფერი მთავრდებოდა
და იდგა მოგონილი სახლი, სადაც ჩვენ არ ვცხოვრობდით.