გამარჯობა
მე სათამაშო ვარ
დიდი, გაფართოვებული, მიხატული თვალებით,
პატარა, ვარდისფერი ტუჩებით.
შავი წამწამებით,
გაჩეჩილი თმებით,
არც ისე დიდი სხეულითა და
გაცრეცილი ტანსაცმლით.

მე სათამაშო ვარ
თვალებით,
რომელიც არასდროს იხუჭება
და რომელშიც ერთი ჩახედვით წაიკითხავ უგრძნობ სამყაროს,
მერე კი ჩახედვა რატომღაც ხშირად მოგინდება.
შავი წამწამებით,
რომელზეც ცრემლს ვერასდროს შეამჩნევ და შეგშურდება.
ტუჩებით, სადაც გაკვირვება არასდროს იზომავს ალაგს,
უმიზეზოდ კი სულ იღიმება.
სხეულით, რომელსაც უკითხავად უცვლი ტანისამოსს და
თმებით, რომელსაც ყოველ დილით ვარცხნი,
თუმცა მაინც არასდროს ლაგდება შენი შინაგანი მესავით.

სარკე ვარ რომელშიც ყოველდღე იყურები...

ჩემი სცენა დიდი სახლის ერთ-ერთი პატარა ოთახია,
ჩემი ბინა - მტვრიანი თარო,
ჩემი სიზმარი - ღამე,
რადგან მიხატულ თვალებს ვერასდროს  ვხუჭავ
და სიზმრებსაც ოცნებაში ვაგებ.
ჩემი ღმერთი – უღმერთო ადამიანი,
მე - ერთი ჩვეულებრივი სათამაშო,
რომელსაც უხილავი ძაფების ნაცვლად
სხვისი თითები ათამაშებენ.

სარკე ვარ რომელშიც ყოველდღე იყურები და შვებას გრძნობ...

გამარჯობა
მე სათამაშო ვარ და მიცნობდე
შენ ადამიანი ხარ და გიცნობ...