დრო დამცინის, ქრონიკული დეჟა-ვუა,
ძველი ფირი სანამ უნდა უჩვენონ...
ემოცია - ბალიშის ქვეშ პიჟამოა,
სიზმარს უკეთ რომ ნახულობს უჩემოდ...
ყველაფერი უკვე ნათქვამ-ნაფიქრია,
მე კი ვბჭობ და გაიცინებს ის, ზევით!..
ამ იმედმაც თავი უშნოდ გამიქნია,
ნდობის რადგან  აღარ შერჩა მიზერი...
გამოუშვეს წლებმა სიმწრის ოფლიც, ორთქლიც,
დრო ჩემს სათქმელს მოსაცდელში ელოდა.
-თუ ღმერთი გწამს, ცხოვრებაში ჩემიც მყოფნის,
წარბშეკრული ნუ მიყურებ ზემოდან!..
წრიდან გასვლა არცთუ ისე ადვილია
წრეზე წრიალს მიჩვეული კაცისთვის.
ვიმიზეზებ, რომ დღეს ცუდი ამინდია
და სინანულს საძილეში ვაცილებ...
დრო კი ისევ მოსაცდელში დაბოლთაობს,
იქნებ, ის ვთქვა, რასაც ჩემგან ელოდა.
ვიცი, მოვალ შენთან მდაბლად დახრილ თავით,
შენც სხვა თვალით გადმომხედე ზემოდან...
            18.01.10