მზიანი წვიმიდან გამოვედით,
ვით ღმერთის კარვიდან,
და დავინახე:ხელმა უხილავმა
ჰაერის ტალღებს გამოსხმული
ჩვენი სიტყვები მოკრიფა იებივით,
სხივით  შეკონა და ცას გაუწოდა
და უთხრა:”გიხაროდეს!”

***
ფიქრი-დაჭრილი
ცისკენ ფრენისას.

სიმაღლეები-
ისევ მარტონი.

უცაბედობა
ბოლო ელვისა.

მშვენიერება
ბოლო ნახტომის.

მარადიული
გზა და სასწორი.

მღვრიე ღამეში
სხივი კეთილი.

უცაბედობა
ბოლო გასროლის.

მშვენიერება
ბოლო  წერტილის.