მდინარე აგიტაცებს,
ჩაეხვევი და ჩაგეხვევა
და ერთად ჩაუქროლებთ
ნაპირებს ყვავილოვანს.
მერე მორევში დატრიალდები,
მზესთან ერთად დაბზრიალდები,
ჩასრიალდები და ამოსრიალდები,
ამოსრიალდები და ჩასრიალდები
ჭრილობებში შიმელებამოზრდილი
კლდეების თვალწინ…

და,მორევიდან ამოვარდნილი,
უფრო მიენდობი,უფრო ჩაეხვევი
და უფრო ჩაგეხვევა
და ისევ ჩაუქროლებთ
ნაპირებს ყვავილოვანს…

და ისევ გაგახსენებს მდინარე ქალს,
რომელიც ყოველთვის შენი იყო
და დღესაც შენია;
რომელიც შენთვის
სიხარულს და სიცოცხლეს გაწირავს
და მაინც მთლიანად არაა შენი
და არც საკუთარ თავს
ეკუთვნის მთლიანად.


***
ზოგჯერ,როცა ფერმკრთალი ხარ,
გული წუხს და ასე ფეთქავს:
უშენობით დაღონებულ
დღეებს ნუ მომასწროს ღმერთმა,
ძალიან,ძალიან დიდი ხნის მერე
წამიყვანოს შენთან ერთად.