ცოტაა ხნის წინ ,  კარადაში,  სადაც    იმ დროინდელს    წიგნებს ვინახავ როცა ფიზიკოსი ვიყავი ( უფრო სწორედ მცდელობა მქონდა) , წიგნების გვერდით წავაწყდი ,  რვეულების დასტას .  ბავშვების , სკოლის რვეულები    აღმოჩნდა  .  ამ რვეულებს ცალკე ვინახავდით , მაგრამ ეტყობა მეუღლემ ჩემს კარადაში გადმოდო, დასტურად იმისა , რომ კვიცი გვარზე ხტის.  ნაწერებში  უამრავი გრამატიკული შეცდომა    სემხვდა,  Fურცლები    უმოწყალოდ მოსვრილი და დაჯღაბნილი.დამხვდა,    ღმერთს მადლობა შევწირე , რომ ჩემი დედოფალის,,( ეს სიტყვა ემანდ ფუძე კუმშვადი ხომ არი?) პატიოსნებაში ეჭვის შეტანის საბაბი არასდროს მოუცია. ცოტა ჩავასწორე  ,( ჩემი ჭკუით)დათხვრით , ვერ დავთხვარე    და აქ დავდე,  ამ , ნაწერში  6 -იანი ჰქონდა მიღებული და მასწავლებლის ვრცელი კომენტერი ,  ახლდა რომ  მეტი უნდა იმუშაუს  საკუთარ თავზე.( იმან რა იცოდა , რომ პრინცესები არ მუშაობენ, მითუმეტეს პატარები,  ეგენი მხოლოდ თამაშობენ.)
მოკლედ....

                                                                      ჩემი  ოჯახი
                                                     
მე პრინცესა ვარ  და ირინკა მქვია.  სულ თავიდან რომ დავიბადე არ ვიცოდი პრინცესა რომ ვიყავი, მაშინ პატარა ვიყავი , მერე გავიზარდე ეხლა 6 წლის ვარ,    4წლის რომ ვიყავი , მაშინ მითხრა მამამ რომ  პრინცესა ვარ,  ისიც მითხრა , რომ ფერიაც ვარ და რადგან პრინცესაც ხარ , ამიტომ  ფერიების პრინცესა ხარო, ასე მითხრა მამიმკომ. მე  სკოლაში ვსწავლობ  და სულ ხუტები მაქვს,  მასწავლებელი რომ შემეკითხა ვინ გამოხვალ დიდი რომ გაიზდრებიო , მაე  ვუთხარი  პრინცესები რომ იზრდებიან , დედოფლენბი ხდებიან  და მეც დედოფალი გამოვალ თქო , ოღონდ ფერიების დედოფალი.  მასწავლებელმა კიდე მითთხრა რომ ფერიები არ არსებობენ და მხოლოდ ზღაპაპრებში ცხოვრობენო ,  მე მამიკოს შევეკითხე მერე და იმან  კიდევ  მითხრა  ეტყობა  შენმა მასწავლებელმა არ იცის  თორემ უამრავი ფერიები არსებობენო და შენი დაც ფერიაოაო და კიდევ  ბევრი ფერიები არიანო ,ოღონდ ზოგმა ეს არ იცისო ,
    მე მამიკოსი მჯერა , ჩემმა დედიკომ თქვა რომ  მამა  მსოფლიოში ყველაზე ჭკვიანია  და ყველაფერი იცისო , რახან ასეა მეც მამიკოს ვუჯერებ, მე პრინცესობა მომწონს, რასაც  ვტხოვ მამიკოს ყველაფერს მოსრულებს, ესე მეუბნება    შენ  რადგან კეთილი პრინცეასა  ხარ ყველაფერს აგისრულებო ,  ცუდი რაღაცეები არ გააკეთო , დედას დაუჯერეო , ჩვენ მეზობელი რომმაა  ნია , იმას სათამაშოები ათხოვე , თუ გინდა აჩუქეო , რადგან იმის მამიკო ვერ ყიდულობს მაგისთვის თოჯინებს და ცოდოაო  , მაგრამ მე ჩემი თოჯინები მიყვარან და მამიკოს ვთხოვე რომ იქნებ  ჩუქებით არ    ვაჩუქო და მხოლოდ ვათხოვო , როცა მტხოვს ყოველტვის ვატხოვებ, ოღონდ დამოირუნოს მერე და მამიკომ მითხრა კარგიო, და თუ  ძალაინ აღარ მეყვარება ვაჩუქებ კიდევაც.,  არც გივიკოს  დავასხამ წყალს როცა ჩვენ აივნის ქვეშ იდგება, მამა მითხრა ეხლა ცივა და შეიძლება  გაცივდეს და ღორის გრიპი დაემართოსოს, მე ძალიან შემეშინდა რადგან არ მინდა გივიკო ღორად გადაიქცეს  და ყველას  ვუთხარი რომ ზაფხულამდე წყალს აღარ გადავასხამ. 
  სანამ სკოლაში მივიდოდი ბაღში ვსწავლობდი , ბაღში ძალიან კარგი იყო და ბევრი ამხანაგები მყავდა , სკოლაში  მე  ლიზა სთან ვმეგობრობ და კიდევ ბოლო მერხზე რომ გოგო ზის  იმა სთან, ოღონდ ვერ გავიგე რა ჰქვია ,  თვითონ ამბობს  თიკო მქვიაო , მასწაცვლებელი თინათინს ეძახის , თვითონ ასე თქვა თიკო ვარო , მაგრამ თუ ასეა  მასწავლებელი რომ "თინათინ მიპასუხეო "ეუბნება რატომ პასუხობს?  თვითონ მითხრა შენ რაც გინდა ის დამიძახეო , ჰოდა მეც მასწაბლებელი რომ იქაა თინათინს ვეძახი, მასჭავლებელი რომ გავა თიკოს, რა ჩემო ბრალია    მაგას თუ ორი სახელი ჰქვია.
    სახლში მე  ჩემ დედასთან და დაიკოსთან და მამიკოსთან ერთად  ვცხოვრობ ,    ვაი ,კინაღამ დამავიწუდა  ჩვენთან კიდევ ორი თუთიყუში ცხოვრობს,  მე მაგათი სახელები არ ვიცი , მაგათ ჯერ ლაპარაკი არ იციან , ჩემმა დაიკომ მითხრა( ისიც პრინცესაა, ოღონდ ჩემძე დიდია და 12 წლისაა,) ეგენი ლაპარაკს რომ ისწავლიან მერე  გვეტყვიან თავიანთ სახელებსო , მანამდე კი უბრალოდ თუთიყუშებს ვეძახით, მანამდე ერთი    ძაღლიც გვყავდა , იმას ბუბუ ერქვა , სახელი იმითომ დავარქვით  რომ ძაღლებმა ლაპარაკი არ იციან ისინი მუნჯები ყოფილან და მარტო  ყეფვა შეუძლიათ, ჩემ ძაღლს 3 ფეხი ქონდა , ერთი ფეხი მოძვრა , იმიტომ რომ ცელქი იყო , არ დაუჯერა ჩემ დედიკოს , მერე გაიქცა და მანქანას დაეჯახა  და მერე ოპერაცია გაუკეტეს და ფეხი მოაძვრეს.  მერე ბუბუ დაიკარაგა და ბევრი ვითირეთ.  , ჩვენ  ბუბუს სურათები გავაკარით ქუჩაში , მაგრამ ბუბუ ვეღარ ვიპოვეთ, მერე მამამ თქვა რომ ბუბუ თავის დედიკოშ წაუყვანია , იმიტომ რომ ძალიან  ენატრებოდა და თურმე მთელი ღამეები ტიროდა , ჩემი შვილი მინდა რომ მოვიდესო ჩემთანო და ბუბუს თურმე გაუგია მაგისი დედიკო რომ ტიროდა ბევრს და იმასთან წასულა. კიდევ მე დეიდა მყავს , ისიც პრინცესა ოყო და ჩემი დედაც პრინცესა იყო , ეხლა ეგენი დედოფლები არიან , მე თვითონ გავიგე მამამ  დედიკოს უთხრა: ჩემო დიდო პრინცესაო , დიდი პრინცესები კიდევ დედოფლები არიან . ჩვენ სახლში სულ ყველანი პრინცესები ვართ , მარტო მამა არ არი პრინცესა, სამაგიეროდ მამიკო ყველაზე ჭკვიანია, და დედამ თქვა ყველაზე ღონიერიო.
მე  ეხლა , ექვსი წლის ვარ და გაზაფხულზე    მარტში 7 წლის გავხდები .