უთქვენოთ და მაინც,თქვენი ნებით...
გადამეჩვიეთ, უჩემობით-დავცინი
ბედს-ბედს თავს ვაცემინებ!
...ალბათ გავცივდი....

თუ ,მე დაშენ ვერ შევძელით???
ვერ მოვერიეთ ბოროტებას?
ცხვირ-წინ მოგვეკეტა-ფერების  კარი..
არ მოგვეფერნენ....იქნება  და ვერც?

მერე მე და შენ ..არა,სულ შენ...

და მერე მე...
უჩვენოდ სამყარო დადუმდა
დადგა სინანული..
ხელის აქნევა ჭირდა,ჩვენ კი  გავშალეთ ფრთები...
როგორც ჩიტისთვის,ხელის აქნევაა მხოლოდ საჭირო...


თუ მოემკვდარუნე,აღარ იტირო!
ნეტაო...ნეტავ!
მართლად გეძახდი!
წამომეკვნესე-
"ვაი"-ნეტავ-ო

შემოგებეზრე..

შემოგენატრულე...

მოგესათუთე.
დიახ,
მებრძანები,ჩემო ბატონო,
მომიბრძანდი და გამებატონე.

ერთმანეთს ვჭირდებით და ვავსებთ..
-არ გეზედმეტები???
არა,მტლად გედები, გაგიმეორებ!!!თუმცა კი გახსოვს...
მე, ზედ გედები-მესათნოები..
-მოგეთათუნები..და მოგელამუნები
შევინარჩუნოთ ერთმანეთი..
უფერებელო-მოგეფერები!