დაღამდა.............
ერთი შეხედვით არაფერია ამაში უცნაური, მაგრამ.........იმ საღამოს მართლა უცნაურად დაღამდა............
ოთახში ავადმყოფის ირგვლივ თვალცრემლიანი ხალხია შეგროვილი..........
ყველა გრძნობს სიკვდილის სუნს.............
ყველა ცდილობს მასთან შებრძოლებას.......
"ნუთუ ამდენმა  ვედრებამ უშედეგოდ ჩაიარა???"
"არ მიგვატოვო!!!"-კითხულობს დედა შვილების თვალებში...........
არც მას უნდა წასვლა..........მაგრამ.......სიკვდილი უხმობს........
ჩუმად, არ შეეშინდეს!!!
"ნუ გეშინია დედა, შენ ძლიერი ხარ!!!"
შეკავებული ცრემლებისგან მიბნედილი მზერა და... უცებ ღიმილი.... ნაძალადევი, თუმცა მაინც...
"ნეტა ანგელოზად მოვეჩვენებოდე......"
"ნეტა შემეძლოს დახმარება..."
სიკვდილი არ თმობს და.............
.........უკანასკნელი ამოსუნთქვა....
შეკავებული ცრემლების ნიაღვარი...
რაღაც მთავრდება...რაღაცის ნაცვლად მოდის სიცარიელე...
ღამდება....რაღაც უცნაურად, საშინლად ღამდება........
ღამეს მოაქვს სიცარიელე...