17. აუ /:) ისიც კი ცოდო იყო, მაგრამ... თავი რატო მოაგლიჯა? /:) აუ /:) ისიც კი ცოდო იყო, მაგრამ... თავი რატო მოაგლიჯა? /:)
16. მახსენდება...... ამან რამდენიმე კითხვა დამიტოვა მახსენდება...... ამან რამდენიმე კითხვა დამიტოვა
14. მადლობა თავად თბილებო :-* მადლობა თავად თბილებო :-*
13. auuuu...... :( ramxela sitboa... miyvarxar begura... :) auuuu...... :( ramxela sitboa... miyvarxar begura... :)
12. ...........................................................................................................................................................................................
...........................................................................................................................................................................................
11. რატომღაც ეს ნაწერი მომაგონდა... რატომღაც ეს ნაწერი მომაგონდა...
10. აქ დავტოვებ ამას : )
სიყვარული აილინ ჭანგი
ეს ამბავი ნამდვილად მოხდა.
ერთ დაბაში შეძლებული კაცის ოჯახში იზრდებოდა ლამაზი გოგო. ბევრი დადიოდა მასთან სამაჭანკლოდ, თუმცა დაყოლიება ვერავინ შეძლო. იმ წელს გოგო თხუთმეტიოდე წლის იქნებოდა. გაზაფხულის ერთ საღამოს იგი უკანა ჭიშკარში იდგა, ხელებით ატმის ხეს ეყრდნობოდა. ახლაც კარგად ახსოვს, ცისფერი კაბა ეცვა. მოპირდაპირე სახლში მცხოვრები ყმაწვილი მას ადრეც უნახავს, მაგრამ არასდროს დალაპარაკებია. ახლა კი ყმაწვილი მიუახლოვდა, შორიახლოს შეჩერდა და ალერსიანი ხმით უთხრა: “უი, შენც აქ არ ყოფილხარ!” გოგოს ხმა არ გაუცია. აღარც ბიჭს უთქვამს რამე. ერთხანს ასე იდგნენ. ბოლოს ორივე თავ-თავის გზას გაუყვა. ეს იყო და ეს. მოგვიანებით გოგო თავისივე ნათესავმა მოიტაცა და შორეულ მაზრაში ერთ კაცს ცოლად მიჰყიდა. გოგო მერეც არაერთხელ გაყიდეს. ათას ჭირ-ვარამ გამოვლილ მოხუცებულ ქალს ჯერ ისევ ახსოვს ოდესღაც მომხდარი ამბავი. იგი ხალხს ხშირად უყვება გაზაფხულის ერთ საღამოს უკანა ჭიშკარში ატმის ხის ქვეშ მდგომი ყმაწვილის შესახებ. თუკი მილიონობით წლის მანძილზე, დროის უკიდეგანო სივრცეში, მილიონობით ადამიანს შორის შეხვდები მას ვისაც შეხვდი, არც ერთი ნაბიჯით ადრე და არც ერთი ნაბიჯით გვიან, არამედ ზუსტად იმ დროს, იქ სათქმელი სხვა არაფერია, გარდა ერთი ალერსიანი ფრაზისა: “უი, შენც აქ არ ყოფილხარ!”
აქ დავტოვებ ამას : )
სიყვარული აილინ ჭანგი
ეს ამბავი ნამდვილად მოხდა.
ერთ დაბაში შეძლებული კაცის ოჯახში იზრდებოდა ლამაზი გოგო. ბევრი დადიოდა მასთან სამაჭანკლოდ, თუმცა დაყოლიება ვერავინ შეძლო. იმ წელს გოგო თხუთმეტიოდე წლის იქნებოდა. გაზაფხულის ერთ საღამოს იგი უკანა ჭიშკარში იდგა, ხელებით ატმის ხეს ეყრდნობოდა. ახლაც კარგად ახსოვს, ცისფერი კაბა ეცვა. მოპირდაპირე სახლში მცხოვრები ყმაწვილი მას ადრეც უნახავს, მაგრამ არასდროს დალაპარაკებია. ახლა კი ყმაწვილი მიუახლოვდა, შორიახლოს შეჩერდა და ალერსიანი ხმით უთხრა: “უი, შენც აქ არ ყოფილხარ!” გოგოს ხმა არ გაუცია. აღარც ბიჭს უთქვამს რამე. ერთხანს ასე იდგნენ. ბოლოს ორივე თავ-თავის გზას გაუყვა. ეს იყო და ეს. მოგვიანებით გოგო თავისივე ნათესავმა მოიტაცა და შორეულ მაზრაში ერთ კაცს ცოლად მიჰყიდა. გოგო მერეც არაერთხელ გაყიდეს. ათას ჭირ-ვარამ გამოვლილ მოხუცებულ ქალს ჯერ ისევ ახსოვს ოდესღაც მომხდარი ამბავი. იგი ხალხს ხშირად უყვება გაზაფხულის ერთ საღამოს უკანა ჭიშკარში ატმის ხის ქვეშ მდგომი ყმაწვილის შესახებ. თუკი მილიონობით წლის მანძილზე, დროის უკიდეგანო სივრცეში, მილიონობით ადამიანს შორის შეხვდები მას ვისაც შეხვდი, არც ერთი ნაბიჯით ადრე და არც ერთი ნაბიჯით გვიან, არამედ ზუსტად იმ დროს, იქ სათქმელი სხვა არაფერია, გარდა ერთი ალერსიანი ფრაზისა: “უი, შენც აქ არ ყოფილხარ!”
9. ასეც ხდება... რას იზამ.....:( ასეც ხდება... რას იზამ.....:(
8. საინტერესოა... :) საინტერესოა... :)
7. ჰეე რა კარგი რამეა :) ჰეე რა კარგი რამეა :)
6. ბეღურა-ბავჩვი:-* ბეღურა-ბავჩვი:-*
5. მე მაინც ხშირად მახსენდება მისი თვალები და ვფიქრობ საოცარია როცა ადამიანი ვარსკვლავებიდან იყურება
მარტივია, მაგრამ კარგია მე მაინც ხშირად მახსენდება მისი თვალები და ვფიქრობ საოცარია როცა ადამიანი ვარსკვლავებიდან იყურება
მარტივია, მაგრამ კარგია
4. მე მომეცონა მე მომეცონა
3. კოხტა ნიკი შეგირჩევია ძალიან :) მიყვარს ბეღურები... ვინც უნდა მიხვდეს იმას თუ მართლა ვარსკვლავთვალები ჰქონდა, გულიც არ ექნება ქვის ალბათ და იმედია ისე შემოგხედავს როგორც იმსახურებ :) კოხტა ნიკი შეგირჩევია ძალიან :) მიყვარს ბეღურები... ვინც უნდა მიხვდეს იმას თუ მართლა ვარსკვლავთვალები ჰქონდა, გულიც არ ექნება ქვის ალბათ და იმედია ისე შემოგხედავს როგორც იმსახურებ :)
2. :-* შენ უფრო ძლიერი ხარ :) :-* შენ უფრო ძლიერი ხარ :)
1. ნამდვილად ემოციური მოგონებაა,ბეღურა...:):)მეც მახსენდება ხოლმე ასეთი რამეები და მაინც მათბობს სევდიანობის მიუხედავად.:):):):-* ნამდვილად ემოციური მოგონებაა,ბეღურა...:):)მეც მახსენდება ხოლმე ასეთი რამეები და მაინც მათბობს სევდიანობის მიუხედავად.:):):):-*
|