ცოდვიანი ნაბიჯები დამაქვს, ვეძებ კაეშანს,
ეს სხეული დაიღალა, ვგრძნობ რომ სული დაეშვა
ღვთის ძებნაში დამსხვრეული ოცნებების სავანის,
სიკეთის და ბოროტების, ნეტავ ზღვარი სად გადის?!

ღმერთო სად ხარ, ვეღარ მოველ, გზა შენამდე შორია,
სინანულის ჟრუანტელი სიყმაწვილე მგონია,
სევდის მძიმე ნაბიჯები სიმბოლოა, ცოდვის მარადისობის,
მისი არსი ღვინის ბანგში, საერთოდ არ ვიცოდი.

ცოდვა-მადლი აიწონის, ვიცი დანამდვილებით,
მინდა ფეხით მოვილოცო ღვთის წმინდა ადგილები,
ჩემს ცხოვრებას საბოლოოდ ზიარება ასრულებს,
ნაბიჯ-ნაბიჯ ცოდვებმა კი, სული დამიტუსაღეს.

თვით მაცხოვრის ნაბიჯები ტაძრის კართან ვიყურე,
გზა მართალი და ურყევი, ნეტავ რად გავიმრუდე?
რამ შემყარა მძიმე სენი განვდგომოდი სამებას,
მეშინოდა განთიადის, ველოდი დაბინდებას?

გაუმარჯოს დაბრუნების, ალიონზე ნაბიჯებს,
მართლის გზაზე, რომ ნელ-ნელა იწამებ და გამშვიდებს,
კვირიკევ და ქრისტეს ჯვარო, კვლავ მუხლებზე გიდგები,
ღვთისმშობელო, ჩემო ხატო, სანთლის დარად გიდნები!