მეტად ბოჰემური, ცოტა მოპოეტო,
ახლა ასეთი ვარ,
თავ-ტვინ არეული,
ჩემი ბოლო ლექსის,
მახსოვს ნაწყვეტი და
ხალხში დავაბიჯებ,
როგორც მთვარეული.
ჭიქა ალკოჰოლი,ერთიც გავაბოლო,
სულში ირევიან
თითქოს ქარიშხლები,
სიზმრად ჩემზე ფიქრი
უნდა გაგაყოლო,
ამღამ შენს ფანჯრებთან,
ლექსად დავიცლები.
მეტად ბოჰემური,ცოტა მოპოეტო,
ახლა ასეთი ვარ,
თავ-ტვინ არეული,
შენ ხარ ბოლო ლექსის,
ბოლო ნაწყვეტი და
ვდგავარ შენს ფანჯრებთან,
როგორც მთვარეული...
                                  3/06/2010