სევდანარევი ღიმილით, ფიქრით,
მივდივარ მე ჩემს ოცნების გზაზე,
და ირგვლივ ხეებს დათოვლილს ფიფქით,
ვუმღერ ჩურჩულით სევდიან ხმაზე.

იწვიან თეთრი სანთლის ალებით
აქეთ სამება, იქით სიონი,
ვიღაც მიყურებს მკაცრი თვალებით
შევხედე ვნახე გალაკტიონი.

გალაკტიონის გრძნობით ნაფერი
ტკბილი სიტყვებით მომმართა მაშინ
როდესაც იდგა თოვლთა ნამქერი
როცა ფიფქები დნებოდა თმაში

"იცოდე შვილო ვკითხულობ მუდამ
შენს ნაწერ ლექსებს იმ სამყაროში,
არ შეგეშინდეს თუ ცუდად
და ნუ ინახავ შენს ლექსს თაროში."

ეს იყო ჩემი ოცნების მხარე
ტაბიძემ მითხრა ასე მხარეში
და გავიღვიძე ტირილით მწარე,
ცრემლებს იწოვდა ჩემი ბალიში

ისევ იწვიან სანთლის ალებით
აქეთ სამება იქით სიონი
ვიღაც მიყურებს მკაცრი თვალებით
მაგრამ არსად ჩანს გალაკტიონი.