ბედნიერებას სვავდნენ ამის ხილვით ვტკბებოდი
იღიმებოდნენ...ღიმილით მიკლავდნენ ტკივილს
ასეთი ცოდვილი რას გადავრჩებოდი?
ასეთი ცოდვილი აღიარება მიჭირს..
როცა მიზეზს მკითხავ  მე გეტყვი დედა
როცა პასუხს მომთხოვ მე გეტყვი შენ,
თუ დავაპირე წასვლა გადარჩენა
თუ დავაპირე არ შემეშინდე...
თხოვნითა ისევ მოვიდა შენდა,
ანუ გულთანა, ანუ სულთანა
სად გიხილავ,თუ შემეძლება..
კითხვად პასუხი,კითხვად უარად...
ლექსი ხელიდან ფურცლამდე ცხოვრობს,
დანარჩენი დრო მხოლოდ სუნთქვაა,
ამოვისუნთქე... ჰაერი დავტოვო?
ჰაერმა მითხრა სულო სულ არა...