შენ გამოგყვები, შენს ღიმილს და შენს აღტაცებას,
სურს ლერჯი მთები და მინდვრები გადამატაროს,
მაგ შავ თვალებში ცისარტყელა ჩაიხატება,
ჩემო ოცნებავ, ჩემო ცხადო, ჩემო ზღაპარო...

ჩემო პატარავ, ჩემო შვილო შენი მხილველი,
მძიმე ტვირთივით მივაცილებ დარდს და სიბერეს,
ლაჟვარდებისკენ გამიძღვები,როგორც ფრინველი,
როგორც მნათობი, როგორც სითბო,როგორც სიკეთე...

ჩემო ლამაზო, ცელქო გოგო ჩემი დღეები,
შენზე ოცნების სიმღერაში გათენდებიან
და შენს ძებნაში უცნაური უფლისწულები
ყალყზე შემდგარი რაშებივით გახელდებიან...

ვერ შემაჩერებს ცივი ყინვა ქარის შოლტებით,
მწვერვალებამდე მიგყვებიან ჩემი თვალები,
მერე კი ჩუმად, უხმაუროდ ჩამოგშორდები
და იქვე სადმე პატარა ბორცვს მივეფარები... 



    ისევ ნათიას

ჩემს ფესვებზე აღმოცენდი კვირტივით,
სამშობლოს მზე დაგნათოდა შვიდფერა,
შენს პატარა ხელებს დავაკვირდები,
როგორც ხეში დაგუბებულ სიმღერას...

ჩვენ ორივე საქართველოს ვჭირდებით,
მას ვეკუთვნით ტერფამდე და ჩრდილამდე,
შენს ანთებულ თვალებს დავაკვირდები
სამშობლოსთვის მოგიზგიზე ჩირაღდნებს...

და თუ ვეღარ გაგიმართლე იმედი,
წამაქცია წუთისოფლის სიმკაცრემ,
წამომართულ შენს მხრებს დავებჯინები,
როგორც ქარში ნაგებ ციხესიმაგრეს...