ასე უთქვამთ - სიყვარული,
მოვა თავისთავადა,
ველოდე და ვემუდარე,
არ მოვიდა, არა და.

დრო კი, დრო კი დაუნდობლად,
სათუთ ღიმილს მპარავდა,
გავგულისდი - სიყვარული
მოვიყვანე ძალადა!

მაგრამ ეჰა, ღმერთი, რჯული,
მოსვენება წამართვა,
ვინა თქვა, რომ ტკბილიაო,
მე კი გამაწამა და...

ვინა თქვა, რომ როგორც მოვა,
წავა თავისთავადა,
ფესვი ისე გაიმაგრა,
აღარ მიდის, არადა!