გავიდა ცივი ნოემბერი -
წვიმა ფოთლებს აღარ ასველებს.
ახლა უფრო ცივი დეკემბერი,
თავისთვის რაღაცას მაჯერებს...

მე მისი ვერაფერი გამიგია -
არც მინდა რაიმე გავიგო.
მე ახლა ისიც ვერ ამიხსნია,
რად წახველ, რა მოხდა, რა იყო?

სიცივემ გაძარცვა გარემო -
ვხედავ დაუთოვარ მთებზე,
ნისლი იფინება გარშემო
და მერე ეშვება ფერდზე.

აქ, ყოველ ნაბიჯზე სიჩუმეა -
თითქოს მიწყნარდება ნერვები...
ეს დღისით - როცა ღამეა
ისევე შენ მახსენდები...

ვზივარ და ჩავცქერი ნაკვერჩხალს -
სახეზე სითბო იფინება..
ჭერზე ბუდე აქ მერცხალს.
მზე ჩავიდა და იბინდება...