არ ვარ პოეტი არც ვიჩემებ ამ ტვირთს საზიდად!
უბრალოდ სულში გამიჩნდება რაღაც სატირლად,
რითმებად მოდის ეს ცრემლები ჩემში მარტივად!
ასე იქმნება ჩემი ლექსი სადად, ადვილად!

როგორც ზამბახი მზის გარეშე  ვერ გაიხარებს,
ისე სტრიქონიც შეუგრძნობლად ვერ იამაყებს.
მე შესაქმნელად რითმის თითქოს გული მიჭირავს
და ფეთქვა მისი გამოქარგავს გრძნობას უჩინარს.

მე ეს მახარებს რომ სამყაროს ვხედავ სხვა განხრით,..
როგორც ძმაკაცთან ერთიერთში თრობა არაყით,
ისე ამრევს ეს აისი ნაზი სალამით!