რა სარკაზმულია ეს ცხოვრება,
ისე გაგთელავს ღიმილით,ვერც კი გაანალიზებ.
გაგანადგურებს და ისევ ღიმილით წამოგაყენებს და შენივე გზას გაგიყოლებს:"წადი, წადი... რას დგახარო?!"
გაგიშვებს უკვე ფეხმოტეხილს, ხელმოტეხილს, გულგატეხილს, სულჩატეხილს, იმედდამსხვრეულს და არც კი ამოგიდგება გვერდით!
შორიდან დაგიწყებს ყურებას და სარკაზმულად გეტყვის:"ცხოვრება ვარ.....მეპატიება!"