პარალელები
                                               
                                         
                                          სუნთქავ, ჯანდაბას სხვა რამ...
                                          კედლებზე - ფიქრის ხავსი,
                                          სახლი დახუჭავს თვალებს,
                                          ანუ აფარებ ფარდას
                                          ფანჯრებზე, წევხარ მერე,
                                          სმენას სიჩუმით ავსებ
                                          და ხასიათი დაგაქვს
                                          ზუსტად ამინდის ფარდი.

                                          (ზე)ბანალური მზისგან
                                          გწვავს მხურვალება ოდის,
                                          ხდება - ნისლი ხრავს ჰაერს,
                                          ღრუბლიდან ჟონავს სითხე
                                          და გახსენდება, შენში
                                          სიკეთე იდგა ოდეს,
                                          ახლა მცირედს თუ ჰპოვებ,
                                          ეგ არის, მეტს არც ითხოვ.

                                          გაყრი ცრურწმენებს გარეთ,
                                          შენს თავს პრობლემებს უქმნი,
                                          ნაყავ წყალს, აპნევ პეშვით
                                          პურის მარცვლებთან ერთად
                                          და აკვირდები ჩიტებს.
                                          მთელი ცხოვრება უქმე
                                          კვირის დღეა და მტკიცედ
                                          ცდი სხვა სიცოცხლის მეთოდს.
                                         
                                          ღამდება სივრცე, ზეცის
                                          ჭებში ჩამდგარი შუქი                                           
                                          და მთვარე მოჩანს, როგორც
                                          ყველა შეშლილის კარმა,
                                          სუბტიტრით ხედავ სიზმრებს,
                                          მთელ რეალობას ლუქავ
                                          და ყოველ დილით ღმერთი
                                          გიცდის დახურულ კართან,

                                          ხელში გატეხილ ჯვრით და...
                                          ჭრილობებს ფარავს კვართი,
                                          უღმერთობამდე ერთ კაცს
                                          გაკვირდება, რომ გრძნობდეს
                                          თიხით თამაშის შედეგს.
                                          სულის კონტურებს კვეთ და
                                          ითვლი, ნულოვან ნიშნის,
                                          შენში გამავალ გრძედებს.



                                                                  გისოსი

                                                "ასეთ დროს, საერთოდ, ფხიზლობენ გიჟები"
                                                                                              გიორგი  საჯაია
                                           

                                          ფილტვების გათბობა - სიგარეტს აბოლებ,
                                          გარეთ ხარ, თეთრ ზეწარს მხრებამდე იხურავ
                                          და ძილი გერევა - სიზმრების ქვაბული,
                                          ქალი გვის ღამის ჭუჭყს მეზობლის ჯიხურთან
                                          და მიხვდი, ძნელია დაიცვა დუმილი
                                          ყბების გაცვეთამდე...
                                          ტკივილს რომ გაიგებ...
                                          ივიწყებ ტრანსპორტის a პუნქტებს, b პუნქტებს,
                                          მარშრუტი და ზუსტად გათვლილი განრიგი
                                          ფეხებზე გკიდია.
                                          თენდება ეს ცა და
                                          ქარი აქვს მარტივი, შენ ალბათ - ნიკრესის,
                                          სვამ აბებს, (პლაცებო) რაც გინდა ეცადე,
                                          დახურავ აივნის კარს, ისე იკვნესებ.
                                          აიღებ საათს და დაშლი და უტოვებ
                                          წამმზომის ისარს, სხვა იცი რომ ყალბია.
                                          დღეს ისევ გამოვა ათასი უტვინო
                                          ქუჩაში, ერთ თარგზე მოჭრილი ყალიბით.
                                          შენ ვეღარ დაიცავ უფლებას - გაჩუმდე,
                                          ღმერთს მისცემ ჩვენებას, თანდათან იმოსავ
                                          ბორკილებს, დაგადეს მსჯავრდების სარჩული
                                          და ბოლო სურვილი - მიხვიდე გისოსთან,
                                          რომ ღეჭო სიცოცხლე,                                                 
                                          ყბების გაცვეთამდე...