22. 5. და უკომენტაროდ... თუმც ბევრის თქმა მინდა... 5. და უკომენტაროდ... თუმც ბევრის თქმა მინდა...
21. აქ მომწონს... აქ მომწონს...
20. მე ჩემი ლექსის სუნთქვა მაშინებს, ისე სუსტია და ნაღვლიანი, ვგრძნობ კალმის წვერით,როგორ ვამძიმებ, ან როგორ ვაკრთობ ფურცლის შრიალით...
რამდენი რამ არის აქ ნათქვამი...5 მე ჩემი ლექსის სუნთქვა მაშინებს, ისე სუსტია და ნაღვლიანი, ვგრძნობ კალმის წვერით,როგორ ვამძიმებ, ან როგორ ვაკრთობ ფურცლის შრიალით...
რამდენი რამ არის აქ ნათქვამი...5
18. 5ნინისგან აქ 5ნინისგან აქ
17. სულ და სულ...
მე კი ვინ იცის, რა მძიმედ დავსჯი ჩემი სულის და კალმის თარეშით.. 5 სულ და სულ...
მე კი ვინ იცის, რა მძიმედ დავსჯი ჩემი სულის და კალმის თარეშით.. 5
16. სოსო მომენატრა ის საღამო ბათუმში, კარგი იყო ;) ლექსი უმაღლესი შეფასებით ;) სოსო მომენატრა ის საღამო ბათუმში, კარგი იყო ;) ლექსი უმაღლესი შეფასებით ;)
15. სინათლე უდგას თვალებში... მომწონს თქვენი ლექსების სუნთქვაც, ძალაც და სინათლეც სინათლე უდგას თვალებში... მომწონს თქვენი ლექსების სუნთქვაც, ძალაც და სინათლეც
14. სხვები ჯობდა, ბატონო სოსო :)
სხვები ჯობდა, ბატონო სოსო :)
13. მე ჩემი ლექსები მაშინებს, ისე სუსტი და ნაღვლიანი, თორემ შენი ლექსების ნუ გეშინია არ არიან სუსტები,ძლიერები და ნაღვლიანები არიან! მე ჩემი ლექსები მაშინებს, ისე სუსტი და ნაღვლიანი, თორემ შენი ლექსების ნუ გეშინია არ არიან სუსტები,ძლიერები და ნაღვლიანები არიან!
12. მომწონს, სოსო! დავინახე, როგორ იწერება ლექსი... 8 მომწონს, სოსო! დავინახე, როგორ იწერება ლექსი... 8
11. ყოჩაღ 5! მე ჩემი ლექსის სუნთქვა მაშინებს, ისე სუსტია და ნაღვლიანი, შენი ლექსი სუსტი კი არა უძლიერესია1
ყოჩაღ 5! მე ჩემი ლექსის სუნთქვა მაშინებს, ისე სუსტია და ნაღვლიანი, შენი ლექსი სუსტი კი არა უძლიერესია1
8. მოგესალმეეე :)5 მოგესალმეეე :)5
4. მე ჩემი ლექსის სუნთქვა მაშინებს, ისე სუსტია და ნაღვლიანი, :(
არაჩვეულებრივი :) მე ჩემი ლექსის სუნთქვა მაშინებს, ისე სუსტია და ნაღვლიანი, :(
არაჩვეულებრივი :)
2. მოგიკითხეთ :) მოგიკითხეთ :)
1. მე ჩემი ლექსის სუნთქვა მაშინებს, ისე სუსტია და ნაღვლიანი, ვგრძნობ კალმის წვერით,როგორ ვამძიმებ, ან როგორ ვაკრთობ ფურცლის შრიალით...
ის ჯერ მუნჯია, უმწეო ბავშვი, ლურჯი სინათლე უდგას თვალებში, მე კი ვინ იცის, რა მძიმედ დავსჯი ჩემი სულის და კალმის თარეშით..
მერე კი მზერით ვაცილებ ნელა და ვცდილობ ფურცელს გავუზიარო, თუ როგორ იდგამს ბავშვივით ენას, ან რა ტაატით იწყებს სიარულს...
ტაშს გიკრავთ...:) მე ჩემი ლექსის სუნთქვა მაშინებს, ისე სუსტია და ნაღვლიანი, ვგრძნობ კალმის წვერით,როგორ ვამძიმებ, ან როგორ ვაკრთობ ფურცლის შრიალით...
ის ჯერ მუნჯია, უმწეო ბავშვი, ლურჯი სინათლე უდგას თვალებში, მე კი ვინ იცის, რა მძიმედ დავსჯი ჩემი სულის და კალმის თარეშით..
მერე კი მზერით ვაცილებ ნელა და ვცდილობ ფურცელს გავუზიარო, თუ როგორ იდგამს ბავშვივით ენას, ან რა ტაატით იწყებს სიარულს...
ტაშს გიკრავთ...:)
|