16. კარგია ...
და წერილი?! კარგია ...
და წერილი?!
15. ზეცა სავსეა ლურჯი ფერებით, ვოცნებობ შენზე და... გეფერები.
ამ ზეცას მთელ თვეს გამოვიზოგებ, ლილე უნათლავს ხვალ შვილს მეზობელს.
ხვალ ალბათ დავლევ უზომოდ ღვინოს, როგორმე ღამით რომ დავიძინო...
მზიანი დღეა, მე შენ გწერ წერილს, შაშვი ზის ტოტზე და ვნებით მღერის.
თენგიზი:);;);;);;)5+ ზეცა სავსეა ლურჯი ფერებით, ვოცნებობ შენზე და... გეფერები.
ამ ზეცას მთელ თვეს გამოვიზოგებ, ლილე უნათლავს ხვალ შვილს მეზობელს.
ხვალ ალბათ დავლევ უზომოდ ღვინოს, როგორმე ღამით რომ დავიძინო...
მზიანი დღეა, მე შენ გწერ წერილს, შაშვი ზის ტოტზე და ვნებით მღერის.
თენგიზი:);;);;);;)5+
13. ამ ზეცას მთელ თვეს გამოვიზოგებ
რა ლამაზი სიტყვებია!!! ++++ ამ ზეცას მთელ თვეს გამოვიზოგებ
რა ლამაზი სიტყვებია!!! ++++
12. მართალი ხარ თენგიზ!-ჩემი პოეტი არის- ტერენტი,გალაკტიონი,ვშიშობ სხვისია...ასე ვიწყებ ერთ ჩემს ლექსს.შენები მომწონს.5 მართალი ხარ თენგიზ!-ჩემი პოეტი არის- ტერენტი,გალაკტიონი,ვშიშობ სხვისია...ასე ვიწყებ ერთ ჩემს ლექსს.შენები მომწონს.5
11. მომწონს თქვენი ლირიული ლექსები მომწონს თქვენი ლირიული ლექსები
10. გალაქტიონში არის დემონი და ჩემში უფრო ანგელოზია.
მჯერა, გრანელს ოცდამეერთე საუკუნის საქართველო ჯეროვნად შეაფასებს. მანამდე კი იგი, ჩვენი, უმცირესობის უსაყვარლესი პოეტი იქნება, თავისი სევდით და ამოუცნობელობამდე აღზევებული სულიერი სიმარტივით. გალაქტიონში არის დემონი და ჩემში უფრო ანგელოზია.
მჯერა, გრანელს ოცდამეერთე საუკუნის საქართველო ჯეროვნად შეაფასებს. მანამდე კი იგი, ჩვენი, უმცირესობის უსაყვარლესი პოეტი იქნება, თავისი სევდით და ამოუცნობელობამდე აღზევებული სულიერი სიმარტივით.
9. გაზაფხულის საღამოა მშვიდი, ხიდან ხეზე გადაფრინდა ჩიტი...
მიყვარს გრანელი. გაზაფხულის საღამოა მშვიდი, ხიდან ხეზე გადაფრინდა ჩიტი...
მიყვარს გრანელი.
8. მინდა იმით დავიწყო შენთან (მიყვარს შენობით მიმართვა იმ ადამიანებზედ, ვისაც გულით ვგრძნობ, რომ კარგნი არიან) საუბარი ჭა-ვ, - არ შევმცდარვარ, შენს გვერდზე რომ შემოვედი მანამდის, ვიდრე აქ რაიმეს მოგწერდი. აი რატომ ვთვლი ასე - ნიკმა მაფიქრებინა, რომ მამაკაცია მეთქი და მამაკაცთან საუბრისას მიმართვა განსხვავებულია, დედაკაცზედ მიმართვისაგან. ასეა თუ ისე, გამიმართლა. რატომ გადავწყვიტე მომეწერა და თანაც ამდენი?! აი მიზეზი:
5. ლამაზია...555
მზიანი დღეა, მე შენ გწერ წერილს, შაშვი ზის ტოტზე და ვნებით მღერის. მეგონა შაშვი მხოლოდ გათენების პირს მღეროდა... ჭა. 2010-08-17 15:31:28
სწორადაც გგონია ჩემო კეთილო, შაშვი მართლაც გათენების პირს მღერის, გამთენიისას, თუ ნებას დამრთავ, უფრო სწორედ გეტყვოდი, გათენებულზედ, როდესაც მზე ამოწვერილია და ადამიანნი თვალნათელად ხედავენ - დღე დაგვიდგაო მზიანი და ლაღობენ. ლაღობენ ისინიც კი, ვისაც სევდა შემოსწოლია გულზედ, საყვარელ ადამიანთან განშორებით რომაა გამოწვეული. ამ ლექსს ასეთი ადამიანი სწერდა, ასეთად გათენებული დღის შემხედვარე და თანაც, მზისაგან, უკვე უხვად გადმოფრქვეულ პირველ სხივებში ადღვებილი შაშვის ჭახჭახის მსმენელი. ეს დღე ასეთად დავინახე და აბა რა გასაკვირია აქ რაიმე? გამიჩნდა სურვილი ჩემი ლექსების პირველი და ერთადერთი კრებულიდან ლექსი წაგიკითხო მშვენიერო ჭა-ვ:
*** შაშვი ჭახჭახებს გამთენიისას, მეზობლად ბუდობს და კარგად ვიცნობ. - შაშვო, დავღლილვარ ღამენათევი, ძილს ვაპირებ და არ გამაღვიძო.
შაშვი მპასუხობს: - მე რა ხელს გიშლი?! თუ დაღლილი ხარ, ძილი გინდება, არ ვარ ბულბული, მაგრამ ჭახჭახი, მკერდზე სიმღერად ჩამოგდინდება.
და ბოლოს, იმ შაშვს ჩემო კეთილო ისიც იცნობს, ვისაც ხსენებული ლექსი მიეძღვნა და ამდენად, მთლიანობაში ეგ ყველაფერი მისთვისაა გასაგები. სხვა რაიმე, ჩემთვის ღირებული აღარაა, რა თქმა უნდა გარდა მხოლოდ ერთის - თქვენი, როგორც ჩემს მკითხველთა შეფასებისა. ამდენად - გმადლობ შეფასებისთვის. კეთილი სურვილებით, შენი მონა-მორჩილი (აღარ მახსოვს მონა-მორჩილი დეფისით იწერება თუ არა და, ნუ გამიბრაზდები). მინდა იმით დავიწყო შენთან (მიყვარს შენობით მიმართვა იმ ადამიანებზედ, ვისაც გულით ვგრძნობ, რომ კარგნი არიან) საუბარი ჭა-ვ, - არ შევმცდარვარ, შენს გვერდზე რომ შემოვედი მანამდის, ვიდრე აქ რაიმეს მოგწერდი. აი რატომ ვთვლი ასე - ნიკმა მაფიქრებინა, რომ მამაკაცია მეთქი და მამაკაცთან საუბრისას მიმართვა განსხვავებულია, დედაკაცზედ მიმართვისაგან. ასეა თუ ისე, გამიმართლა. რატომ გადავწყვიტე მომეწერა და თანაც ამდენი?! აი მიზეზი:
5. ლამაზია...555
მზიანი დღეა, მე შენ გწერ წერილს, შაშვი ზის ტოტზე და ვნებით მღერის. მეგონა შაშვი მხოლოდ გათენების პირს მღეროდა... ჭა. 2010-08-17 15:31:28
სწორადაც გგონია ჩემო კეთილო, შაშვი მართლაც გათენების პირს მღერის, გამთენიისას, თუ ნებას დამრთავ, უფრო სწორედ გეტყვოდი, გათენებულზედ, როდესაც მზე ამოწვერილია და ადამიანნი თვალნათელად ხედავენ - დღე დაგვიდგაო მზიანი და ლაღობენ. ლაღობენ ისინიც კი, ვისაც სევდა შემოსწოლია გულზედ, საყვარელ ადამიანთან განშორებით რომაა გამოწვეული. ამ ლექსს ასეთი ადამიანი სწერდა, ასეთად გათენებული დღის შემხედვარე და თანაც, მზისაგან, უკვე უხვად გადმოფრქვეულ პირველ სხივებში ადღვებილი შაშვის ჭახჭახის მსმენელი. ეს დღე ასეთად დავინახე და აბა რა გასაკვირია აქ რაიმე? გამიჩნდა სურვილი ჩემი ლექსების პირველი და ერთადერთი კრებულიდან ლექსი წაგიკითხო მშვენიერო ჭა-ვ:
*** შაშვი ჭახჭახებს გამთენიისას, მეზობლად ბუდობს და კარგად ვიცნობ. - შაშვო, დავღლილვარ ღამენათევი, ძილს ვაპირებ და არ გამაღვიძო.
შაშვი მპასუხობს: - მე რა ხელს გიშლი?! თუ დაღლილი ხარ, ძილი გინდება, არ ვარ ბულბული, მაგრამ ჭახჭახი, მკერდზე სიმღერად ჩამოგდინდება.
და ბოლოს, იმ შაშვს ჩემო კეთილო ისიც იცნობს, ვისაც ხსენებული ლექსი მიეძღვნა და ამდენად, მთლიანობაში ეგ ყველაფერი მისთვისაა გასაგები. სხვა რაიმე, ჩემთვის ღირებული აღარაა, რა თქმა უნდა გარდა მხოლოდ ერთის - თქვენი, როგორც ჩემს მკითხველთა შეფასებისა. ამდენად - გმადლობ შეფასებისთვის. კეთილი სურვილებით, შენი მონა-მორჩილი (აღარ მახსოვს მონა-მორჩილი დეფისით იწერება თუ არა და, ნუ გამიბრაზდები).
7. ფაქიზი და ლირიულია თქვენი ეს ლექსი და არამხოლოდ ეს...
"გამოვიზოგავ" აჯობებს, მგონი.
ფაქიზი და ლირიულია თქვენი ეს ლექსი და არამხოლოდ ეს...
"გამოვიზოგავ" აჯობებს, მგონი.
6. ესეც კარგია! ერთი სიტყვით მომწონს თქვენი ლექსები, კარგად წერთ! ესეც კარგია! ერთი სიტყვით მომწონს თქვენი ლექსები, კარგად წერთ!
5. ლამაზია...555
მზიანი დღეა, მე შენ გწერ წერილს, შაშვი ზის ტოტზე და ვნებით მღერის. მეგონა შაშვი მხოლოდ გათენების პირს მღეროდა...:) ლამაზია...555
მზიანი დღეა, მე შენ გწერ წერილს, შაშვი ზის ტოტზე და ვნებით მღერის. მეგონა შაშვი მხოლოდ გათენების პირს მღეროდა...:)
3. სულისაღმძვრელად წკმუტუნებს ძაღლი, ცარიელია უშენოდ სახლი.
ზეცა სავსეა ლურჯი ფერებით, ვოცნებობ შენზე და... გეფერები.
სათნოებითა და სითბოთი გაჯერებული სევდიანი მონატრება... ასე მხოლოდ პოეტებს სჩვევიათ... სულისაღმძვრელად წკმუტუნებს ძაღლი, ცარიელია უშენოდ სახლი.
ზეცა სავსეა ლურჯი ფერებით, ვოცნებობ შენზე და... გეფერები.
სათნოებითა და სითბოთი გაჯერებული სევდიანი მონატრება... ასე მხოლოდ პოეტებს სჩვევიათ...
2. ლამაზი ლექსია სიყვარულზე, მონატრებაზე ლამაზი ლექსია სიყვარულზე, მონატრებაზე
|