ქანაობს ქარში
ბედს მინდობილი
თეთრი გვირილა –
ჩემი დობილი.
რა მერე –თუკი
შეაცლი ფურცლებს?
გვირილაა და
ყველაფერს უძლებს.
იცის, რომ მიხვალ,
ერთგულად გელის
– კრთომა აქვს მისკენ
წაღებულ ხელის...
არადა,სხვამ რომ
მოწყვიტოს მაშინ,
და დაიბნიოს
სილაღით თმაში,
არ გიყვარდიო,
ხომ დააბრალებ
არ დაინანებ,
არ შეიბრალებ...
გვირილა ქარში
იმედით გელის,
შიში აქვს თუმცა
გაწვდილი ხელის