სიცივე თეთრი...
წვიმა...
ბურუსი...
გიტარის სიმთა ჟღერა...
შეფერიცვალა დრო...შემოდგომა
ნარინჯფერ ფოთლებს კერავს...
მიუყვება დრო სახეშეცვლილი
გადაყვითლებულ ბილიკს....
აღარ მგონია,თუ კი ოდესმე
ჩვენ ისევ ერთად ვივლით...
აღარ მისხდება ყავისთვის ორი
მყუდრო, პატარა კუთხეს...
დიდი ხანია გულთა ღმერთებმა
სიყვარულს უკან უხმეს...
ნელ-ნელა, უხმოდ შემოგვეპარასკევი
გულს შემოდგომის ცივი...
ალბათ ყოველთვის სიყვარულის გზა
სიცივის კართან მიდის...
შეუმჩნევლად გაწვიმდა სულში...
რისხვად დაგვატყდა სევდა...
გამიგონია ბედნიერებას
ტკივილი მუდამ სდევდა...
აკვნესდა ნელა გიტარა ბედის...
სიმთა მზარავი ჟღერა...
შეფერიცვალა დრო...შემოდგომა
ნარინჯფერ ფოთლებს კერავს...
სიცივე თეთრი...
წვიმა...
ბურუსი...
ტრფობა გატეხილფერად...