სიყვარული ორბორბლიანი ველოსიპედია, ოღონდ საბავშვო.დამატებითი ბორბლები ამახინჯებენ და ხელს უშლიან მას. საჭე ღირსებაა ამ სიყვარულისა და სწორად უნდა მართო, რადგან საველოსიპედე ბილიკი ჯერ კიდევ არ არსებობს და ათას გამვლელს შორის გიწევს სიარული. ველოსიპედის საჯდომი-გულია, სადაც შეგიძლია ორნი დასხდეთ და ერთმანეთის გულისცემით ატაროთ იგი, მაგრამ უნდა ჩაეჭიდოთ ერთმანეთს, რომელიმე რომ არ გადმოვარდეთ...ფეხების დასადები-ვნებაა, თავბრუსხევავმდე, შეუჩერებლად რომ ტრიალებს, საყვირი კი - სიამაყით აღიარება ამ სიყვარულისა. რომელიმე მათგანი თუ გამოგრჩა, დამიჯერე, შეკეთებულს ახალი გერჩიოს...
  გუშინ ველოსიპედით ცას შევასკდი, მთელი ღამე მარტო ვეძებდი ღრუბლებში დაფანტულ ნაწილებს. დილას მხოლოდ ველოსიპედის საჯდომი ვიპოვე...
  შეყვარებული გული სიყვარულის პროცესში არ ცნობს ღირსებასა და სიამაყეს, ეს ტვინია, რომელიც ხშირად გვავიწყდება!