სიკეთის ლამპარი, ამ დამპალ ქალაქში,
ხალხთაგან დევნილი, ვით მყრალი ნაგავი,
სიმართლის მთხოვნელი, სიცრუის ჯალათი,
დაძრწის მარტოხელა, სინდისის დალაქი.

ხალხმა დაივიწყა უფლის ათი მცნება,
ერთურთს ექცევიან, როგორც თავად ნებავთ,
მარტოდენ სიკვდილი, თავის შემხსენებლად,
ცოდვილ სულის პატრონთ, ბოლოს ევლინება.

შური, ორპირობა, ბინძურ სინდისსა ჰგავს,
ამდენი მკვლელობა თავად სიკვდილსაც კლავს,
კისერს გამოღადრავს, სიცილი სიმწრის აქვს,
კაცთა მოდგმის ტკივილს, დალაქი სისხლით სვამს . . .