- ჰოოო, - თქვა ჯიმი კელერმა და უდაბნოს შუაგულში ასაფრენ ზოლს გახედა, სადაც გასაფრენად გამზადებული რაკეტა იდგა.
გაუკაცრიელებულ ველზე უდაბურმა ქარმა დაუბერა, ჰიუ ბულფორდმა კი დასძინა, - მგონი ვენერაზე გაფრენის დროც დადგა, ნეტავ რატომ გვინდა მაინცდამაინც იქ გაფრენა?
  - არ ვიცი, - მიუგო კელერმა, - ნამდვილად არ ვიცი.
  ხომალდი პლანეტას მიუახლოვდა და ძირს დაეშვა, ბულფორდმა თავი გარეთ გაჰყო, ჰაერი ჩაისუნთქა და განცვიფრებულს აღმოხდა:
  - ღმერთმანი, დედამიწის ჰაერსა ჰგავს! შესანიშნავად ვსუნთქავ.
  გზა განაგრძეს და ახლა კელერმა ვერ დამალა გაოცება, - საკვირველია პირდაპირ, აქაც ისეთივე გაზაფხულია, როგორც დედამიწაზე, რა წვნიანი მწვანე და ლამაზი მცენარეებია, ნამდვილად სამოთხეში მოვხვდით!
  პლანეტის სტუმრებმა ცოტა კიდევ გაისეირნეს, ვენერაზე შესანიშნავი ტემპერატურა იყო, რომ მოშივდათ, ამწვანებული ხეების ნაყოფიც დააგემოვნეს, ძალიან მოეწონათ ეგზოტიკური და გემრიელი ხილი.
  - ამ ადგილს ედემის ბაღი უნდა ვუწოდო, - აღფრთოვანდა კელერი.
  ბულფორდმა დანთებულ კოცონს გაუშტერა თვალი და ჩაფიქრებულმა ჩაილაპარაკა, - ჯიმი, არ მომწონს ეს ადგილი, აქ რაღაც ისე არაა... უწმინდურების სუნი მცემს.
  - რა უსაზღვროდ ბედნიერი ჩანხარ, - დაცინვით მიუგო კელერმა, - სცადე, იქნებ ჩაგეძინოს.
  დილით ჰიუს ჯეიმსი მკვდარი დახვდა,  გაყინულ სახეზე ისეთი შიში და ძრწოლა შერჩენოდა, ბულფორდმა ინატრა, ნეტავ მსგავსი რამ აღარასოდეს ვიხილოო.
  მეგობრის ცხედარი მიწას მიაბარა თუ არა, დედამიწასთან დაკავშირება სცადა... არავინ უპასუხა, იფიქრა, რადიო დაზიანდაო, შეკეთება დააპირა, მაგრამ არ დასჭირდა გარჯა, საღ-სალამათი მიმღები უბრალოდ  ჯიუტად დუმდა.
  ამან ორმაგად შეაშფოთა ჰიუ, ხომალდიდან ჩამოვიდა ისევ, მიდამოს გახედა და ძველებურად სასიამოვნო ლანდშაფტს შეავლო თვალი, თითქოს ყველაფერი რიგზე იყო, მას კი მაინც შემაშფოთებელი წინათგრძნობა სტანჯავდა.
  - შენ მოკალი ის! - გასძახა პლანეტას, - ნამდვილად ვიცი, რომ შენ ხარ მკვლელი.
  უცრად მიწა ორად გაიპო და ფეხქვეშ გაუცურდა, კაცი პანიკამ შეიპყრო და ხომალდში შევარდა, მაგრამ ფეხზე ვენერას მიწის გოროხი აეკრო...
  ბულფორდმა სცადა და ნიადაგი გამოიკვლია, მაგრამ შედეგმა უარესად შეაძრწუნა, პლანეტა ცოცხალი ორგანიზმი იყო.
  მოულოდნელად ხომალდი გადაიხარა და მართვა დაკარგა, ჰიუმ შიშისგან დაიღრიალა, მიწის გოროხი თანდათან გარს ეკვროდა და ტუჩებს ულოკავდა.
  რამდენიმე წუთში ყველაფერი დაწყნარდა, ვენერას მიწა მორიგ მსხვერპლს ელოდა...

THE CURSED EXPEDITION

"Well," said Jimmy Keller, looking across to the gantry to where the rocket rested in the middle of the desert. A
lonely wind blew across the desert, and Hugh Bullford said, "Yeah. It's about time to leave for Venus. Why?
Why do we want to go to Venus?"
"I don't know," Keller said. "I just don't know."
The rocket ship touched down on Venus. Bullford checked the air and said in amazed tones, "Why, it’s good
old type Earth air! Perfectly breathable."
They went out, and it was Keller's turn for amazement. "Why, it’s just like spring on earth! Everything's lush
and green and beautiful. Why ... it's Paradise!"
They ran out. The fruits were exotic and delicious, the temperature perfect. When night fell, they slept outside.
"I'm going to call it the Garden of Eden," said Keller enthusiastically.
Bullford stared into the fire. "I don't like this place, Jimmy.' It feels all wrong. There's something ... evil about
it."
"You’re space happy." Keller scoffed. "Sleep it off."
The next morning James Keller was dead.
There was a look of horror on his face that Bullford never hoped to see again.
After the burial, Bullford called Earth. He got no reply. The radio was dead. Bullford took it apart and put it
together. There was nothing wrong with it, but the fact remained: it didn't work.
Bullford's worry doubled itself. He ran outside. The landscape was the same pleasant and happy. But Bullford
could see the evil in it.
"You killed him!" he cried. "I know it!"
Suddenly the ground opened up and it slithered toward him. In near panic, he ran back to the ship. But not
before he got a piece of soil. .
He analyzed the soil and then panic took him. Venus was alive.
Suddenly the space ship tilted and went over. Bullford screamed. But the soil closed over it and almost seemed
to lick its lips.
Then it reset itself, waiting for the next victim...