კელსო ბლექმა გაიცინა.
  იმდენ ხანს იცინოდა, სანამ გვერდები არ ასტკივდა და ხელში ჩაბღუჯული იაფფასიანი ვისკის ბოთლი ძირს არ დაუვარდა.
  გონებაჩლუნგი ძაღლები! ყველაფერმა ძალიან მარტივად ჩაიარა და ხუთი ათასი დოლარიც ჩაიჯიბა, მართალია, მცველი შემოაკვდა, მაგრამ თავის თავს დააბრალოს, ცუდ დროს გადაეღობა გზაზე.
  პისტოლეტის ჩახმახი ის-ის იყო შეაყენა, რომ კარი ხმაურით გაიღო.
  კარის ზღურბლთან უცნობი იდგა, შავი მოსასხამითა და თვალებზე ჩამოფხატული ფარფლებიანი ქუდით.
  - გამარჯობა, კელსო, გამარჯობა, კარგა ხანია, გითვალთვალებ და ძალიან მომეწონე! - თქვა უცნობმა და ისე გაიცინა, რომ ბლექს ძარღვებში სისხლი გაეყინა.
  - ვინა ხარ? - ჰკითხა დაუპატიჟებელ სტუმარს.
  კაცმა ისევ გაიცინა, - რაო, ვერ მიცანი? იქნებ ისიც აღარ გახსოვს, სულ ცოტა ხნის წინ სული რომ მომყიდე, აი, მცველი რომ მოკალი, ზუსტად მაგ დროს.
  - გაეთრიე, - სუსხი გაურია ბლექმა ხმაში, - აქედან მოშორდი, ჩემმა თვალებმა აღარ დაგინახოს!
  - წასვლის დროა, კელსო, მომყევი,  ბოლოს და ბოლოს წინ კარგა დიდი გზა გვიდევს. - მშვიდად მიუგო უცნობმა, შავი მოსასხამი გაიძრო და ქდი მოიხადა.
  კელსო ბლექმა სახეში ჩახედა... მერე კი სასოწარკვეთით დაიღრიალა.
  ღრიალებდა...
  ღრიალებდა...
  ღრიალებდა...
  უცნობმა ერთიც ჩაიქირქილა, მერე კი ირგვლივ დუმილმა და სიცარიელემ დაისადგურა.
  ოთახში  გოგირდის მძაფრი სუნი დარტიალდა...

 
  The Stranger


Kelso Black laughed.
He laughed until his sides were splitting and the bottle of cheap whiskey he held clenched in his
hands slopped on the floor.
Dumb cops! It had been so easy. And now he had fifty grand in his pockets. The guard was dead –
but it was his fault! He got in the way
With a laugh, Kelso Black raised the bottle to his lips. That was when he heard it. Footsteps on the
stairs that led to the attic where he was holed up.
He drew his pistol. The door swung open.
The stranger wore a black coat and a hat pulled over his eyes.
"Hello, hello." he said. "Kelso, I’ve been watching you. You please me immensely." The stranger
laughed and it sent a thrill of horror through him.
"Who are you?"
The man laughed again. "You know me. I know you. We made a pact about an hour ago, the moment
you shot that guard."
"Get out!" Black’s voice rose shrilly. "Get out!" Get out!"
"It’s time for you to come, Kelso" the stranger said softly "After all – we have a long way to go."
The stranger took off his coat and hat. Kelso Black looked into that Face.
He screamed.
Kelso Black screamed and screamed and screamed.
But the stranger just laughed and in a moment, the room was silent. And empty.
But it smelled strongly of brimstone.