***

ისევ ისა ხარ-

დეკემბრის სივრცის ნაპირებზე

მაისის ყვავილების მკრეფელი.


***

ესაც ცოდვაა-ენის წვერზე

ეშმაკის ნაპერწკალი

რომ გაგირბენს და შეიგინები.


***

ღმერთის სიჩუმიდან გესაუბრებიან

ზეცა და დედამიწა

და უფრო მშვენიერი

ნაპირები ნათდება სამყაროში.


***

სინათლე იბადება

გიშრის მარცვლებივით

ბზინავენ ხოჭოები.


***

ერთმანეთს შეხარიან

როგორც ერთი

ნაქარგის ყვავილები.


***

დროშა-სევდით დამძიმებული-

ვით დედა დაჭრილ შვილზე

სამშობლოს ნანგრევებზე დახრილი.


***

ხელადა სოფლიდან წამოიღეს

და ქალაქში რკინის მილს შეუდგეს

და უკვე აღარ ბრწყინავდა წყალი

და უკვე აღარ მღეროდა ხელადა.


***

სამარის ნაპირთან

ერთადერთმგზავრიანი

ნავივით მომდგარი კუბო.


***

ადრე მზესა და ვარსკვლავებს

შევხაროდი

ახლა მე მზე და ვარსკვლავები

სამყაროს შევხარით.


ღამის  დასასრული

-------------------

ქუთუთოები

ნაპირებს დაუბრუნდნენ

და ღმერთის სითბოს

ხედავენ ერთმანეთში

სივრცე და თვალები.


***

ღამეს ვაცილებთ

მე და დედამიწა

და დილას ვეგებებით.


***

მდინარის შუაგულში

ერთ ქვაზე

თბებიან კრაზანა და ფუტკარი.


***

უცნაურად შრიალებს მდინარე-

თითქოს ახსენდება

პირველი წვიმა და პირველი ელვით

განათებული ცა და მწვერვალები.


***

წაიქცა სახლი და მზეს ესმოდა

როგორ კვნესოდა წინაპრის ჩრდილი

ლოდქვეშ მოყოლილი...


***

მწვერვალები.კიდევ მწვერვალები-

თითქოს საკუთარ თავს გასჯიბრებია

დედამიწა ზეცის სიყვარულში.


***

ცეცხლწაკიდებული წიგნიდან

თანხმოვნებმა

ჯერ ხმოვნები გამოიყვანეს

და მერე-ერთმანეთი.


***

და შიგნიდან დააკაკუნა.

\"მობრძანდით\",-სამყაროს ხმა

შემონათდა პატარა ოთახში.


***

სევდა-ლამაზი და ნათელი

როგორც ბინდი

ვარსკვლავებს შორის.


***

სიცოცხლე წავიდა და დარჩა ხმა

თავის მშვენიერ ძუძუმტესთან

დუმილთან ერთად...


***

შენში ცუდი ხმები არაა

როგორც აბლაბუდა

ვარსკვლავებს შორის.


***

ნისლიდან სინათლეში გავიდა

და დასალიერზე

გამოჩნდა ცას შებმული ზარივით.