რა ვქნა რომ მიყვარხარ,
რა ვქნა ვერ გივიწყებ,
რა ვქნა მელანდები,
ტუმცა არ გჭირდები.
მე შენ დაგანაცვლე,
ჩემი აკორდები,
სევდად დაგიწერე
ჩემი ეს ლექსები.
გაქრი,მიმატოვე,
როგორც ფოთოლცვენა,
დავრჩი და დაგტირი,
მაგრამ ვეღარ მშველი.
მხოლოდ ბედისწერა,
ცივი და სათუთი,
თავზე დამტრიალებს,
თითქოს მგლოვიარეს,
მე კი არ ვნებდები,
ცრემლებს მე არ ვნანობ,
მხოლოდ ბინდზე ჩუმად,
როგორც ჭრიჭინები,
გულით ავტირდები,
მე კვლავ მენატრები...