ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

      – ევაა, ევააა... შენს ბოსტანში კუ შესულა და მწვანილსა ძოვს ქააა!
      – მე გავაკუებ მაგასა... ჯოხი ავიღო ერთი... – დაიქადნა ევამ.
                                                                 
                                                                        * * *
      ევა ბაბოს ხალასი იუმორის გრძნობა და სახელიღა ჰქონდა შერჩენილი. ბავშვობაში ხიდან ჩამოვარდნილა და სამუდამოდ დაკოჭლებულა. ცხოვრებასაც გაეტეხა და მეტისმეტი ჯაფისაგან ისე მოეხარა წელში, რომ ზედმეტ სახელად „კუზიანი ევა“ შეარქვეს, თითქოს სიკოჭლე არ ჰყოფნიდა.
      ბოდბისხევის ბაზრობაზე ფეხსადგილის ახლოს ძველმანებით ვაჭრობა იმართებოდა. დედაკაცები რამდენიმე მწკრივს აკეთებდნენ: ზოგი ფეხზე იდგა, ზოგი ხის პატარა ტაბურეტზე ჯდებოდა, ზოგიც პირდაპირ – მიწაზე. ევა ბაბო ყოველთვის მიწაზე ჯდებოდა (სკამის ტარება უჭირდა), წინ გასაყიდ ძველმანებს იწყობდა, გვერდით კი არყის ბოთლს მიიდგამდა ხოლმე. ბაზრობაზე ათასი ჯურის ხალხი ირეოდა და ზოგჯერ არყის მსურველიც ჩნდებოდა.
      ერთხელაც ევა ბაბო თავის ადგილზე იჯდა. მტკივანი ფეხის ტერფი წინ ჰქონდა გაწეული,  ჯანსაღი ფეხისა კი – უკან (ასეთი ჯდომა იცოდა)! ერთ-ერთმა მყიდველმა შემთხვევით ფეხი წამოჰკრა და კინაღამ ძველმანებში ჩავარდა...
      – რა არის დედაკაცო, ეს რა ფასონზე ზიხარ? – გაკვირვება ვერ დამალა წამოჭარხლებულმა მუშტარმა...
      – რა გინდა შვილო, მე წინაცა მაქვს და უკანაც! – მშვიდად მიუგო ევამ.

                                                                        * * *
      – დენგი დავაი რუსო, დენგი! ეეე რუმკა რო ჩაისხი, ფული არ უნდა მამცე?
      – Нету денег, нету! А хуй не хочешь? – გაიღმიჭა პახანა რუსი...
      – ვერ კი გავიგე რას ამბობ? ჯანი გავარდეს, თუ ფული არა გააქ, ეგ მაინც მამეცი... რამეში გამოვიყენებ!