-რად არ წერო? და მავანმა დამარიგა
დაწერეო ლექსი გულზე ანასხლეტი,
გვითხარიო, (მომაწოდეს თანაც ჭიქა)
გაგვართეო, რა შეგვრჩება ამის მეტი.

რა დავწერო?-გულს ჩავხედე გასახეთქარს,
გაუხარლად ნაძგერალს და ნაბაგუნარს.
რო დავწერო, რა დავწერო სხვას არ ეთქვას,
შენ რას მეტყვი უფიქრალს და გაუგონარს?

და დავწერე სინაცრისფრე ბოღმიანი
ძარღვებში რომ უკითხავად ჩაიწურა,
ლექსიც უფხო, არც მშვიდი არც შფოთიანი...
...........
-რადა წერო?-თქვა მავანმა, დამიწუნა.


2010წელი. 8 აგვისტო. ბობნევი.