* * *

აბორგდა ცისფერი ხანძარი,
მშობელი კუთხეც არ ვიურვე,
სიყვარულს პირველად ვუმღერე
და სკანდალს ვუთხარი უარი.

ვიყავი გაძარცვულ ბაღივით,
დავძრწოდი ქალების ფარაში,
მომბეზრდა უჭკუო ლაღობა,
ცხოვრება მიზნების გარეშე.

მე მინდა მხოლოდ შენ გიყურო-
თაფლისფერთვალღია თემიდას,
ადრე ხომ არავინ არ გყავდა
და ახლაც ვერ წახვალ ჩემიდან.

სუსტ ტანზე სინაზის ტუნიკა...
მაგ გულმა,ჯიუტმა იცოდეს,
თუ როგორ უყვარხარ ხულიგანს,
თუ როგორ დაგითმობს სიცოცხლეს.

დუქნებში არ შევალ.დავხევდი
ლექსებსაც,ყველგან რომ მღერიან,
ოღონდ შენს ნაზ ხელებს შევეხო
და კულულს-ოქტომბრისფერიანს.

მოგყვები,სიშორემ დამღალა,
დავლახოთ ღრუბლების მუარი...
სიყვარულს პირველად ვუმღერე
და სკანდალს ვუთხარი უარი!


* * *
Заметался пожар голубой,
Позабылись родимые дали.
В первый раз я запел про любовь,
В первый раз отрекаюсь скандалить.

Был я весь - как запущенный сад,
Был на женщин и зелие падкий.
Разонравилось пить и плясать
И терять свою жизнь без оглядки.

Мне бы только смотреть на тебя,
Видеть глаз злато-карий омут,
И чтоб, прошлое не любя,
Ты уйти не смогла к другому.

Поступь нежная, легкий стан,
Если б знала ты сердцем упорным,
Как умеет любить хулиган,
Как умеет он быть покорным.

Я б навеки забыл кабаки
И стихи бы писать забросил.
Только б тонко касаться руки
И волос твоих цветом в осень.

Я б навеки пошел за тобой
Хоть в свои, хоть в чужие дали...
В первый раз я запел про любовь,
В первый раз отрекаюсь скандалить.