და ისევ მარტო , უკარება როგორც ავაზა...
ყრუ-მუნჯის სული ჩამისახლდა სხეულში ალბათ...

რაღა ვინატრო? ახდენილი არაფერია...
ფიქრებით დაღლილს საოცნებოც არ დამრჩენია...

ღრუბელში ქალის, ჩაეძინა ფიქრის ფერიას...
მზერა გაჩერდა შავ ცარგვალზე, მოსწყდა ვარსკვლავი,
დამაგვიანდა ჩაფიქრება ვერ მოვასწარი...
დაველოდები სხვა მოსწყდება ალბათ ოდესმე
რომ არ გამომრჩეს, დავჯდები და შენზე ვიფიქრებ
მუნჯად ქცეული სხვა ოცნებას არ გავიკარებ...,