დარდი გამიჩენს კიბოს
მოგემართება ხელი
იქნება ჩემი კუბო
ჩემი დარდივით ბნელი,
შენზე დანატრულ თვალებს
ამიწვავს ცრემლი ცხელი
და დამიხუჭავს მერე
ვინმეს უხეში ხელი
შენ ან გამიჩენ კიბოს,
ან გამიწყალებ სისხლს
ოჰ მერამდენედ არღვევ
ასჯერ მოცემულ ფიცს
სიკვდილს ანებებ ჩემს თავს
მწამლავდეს ნელ-ნელა შხამი
იქნებ გავიდეს წლები,
იქნება გავიდეს წამი,
როცა იქნება დამწვავს დარდი ცეცხლივით ცხელი
შენ გამიმზადებ კუბოს სხვას შენგან არას ველი . . . ! ! !